دیپلماسی شهری و اتحادیه شهرداران صلح تحلیل تجارب جهانی و راهکارهای بومی برای کلان شهرهای ایران

چکیده مقاله

در دهه های اخیر با افزایش چالش های اجتماعی، نابرابری ها، افراط گرایی و بحران های انسانی در فضای شهری، رویکرد «دیپلماسی شهری و نقش شهرداران در ترویج صلح پایدار» اهمیت فزاینده ای یافته است جنبش جهانی شهرداران صلح که از شهر هیروشیما آغاز شد، نمونه ای برجسته از کنشگری شهری در راستای گفتمان سازی صلح و مقابله با خشونت ساختاری و فرهنگی است این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی و مطالعه تطبیقی به بررسی نمونه هایی از مناطق و شهرهای فعال در این جنبش نظیر بالکان، ناگویا، منچستر و غیره می پردازد و مولفه های موفقیت آن ها در ترویج فرهنگ صلح، آموزش شهروندی، همبستگی اجتماعی و سیاست گذاری شهری صلح محور را استخراج می کند در ادامه با تحلیل ظرفیت های فرهنگی، نهادی و سیاسی موجود در مدیریت شهری ایران، راهبردهایی برای بومی سازی این تجارب و بهره گیری از نقش شهرداران در تقویت صلح محلی و منطقه ای پیشنهاد می شود نتایج نشان می دهد که ارتقاء جایگاه شهرداران به عنوان بازیگران فعال در سیاست خارجی غیررسمی و ارتقای سرمایه اجتماعی می تواند یکی از مسیرهای موثر در تقویت صلح پایدار در ایران باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرضیه راستاد بروجنی

دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

مرتضی قورچی

استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

�استاد بروجنی، مرضیه و قورچی، مرتضی،1404،دیپلماسی شهری و اتحادیه شهرداران صلح تحلیل تجارب جهانی و راهکارهای بومی برای کلان شهرهای ایران،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد