رابطه بین حکمروایی و توسعه پایدار شهری

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی رابطه بین حکمروایی و توسعه پایدار شهری می پردازد در دنیای امروز دولتها به تنهایی قادر به پاسخگویی به نیازهای جدید نیستند و باید با تقویت نهادهای عمومی و استفاده از ظرفیت های جامعه خدمات عمومی را بهبود بخشند حکمروایی شهری به عنوان یک الگوی جدید نقش دولت را به عنوان هماهنگ کننده و پاسدار قوانین محدود کرده و از دخالت مستقیم آن در امور روزمره مردم می کاهد با توجه به رشد سریع جمعیت شهری و چالش های متعددی مانند آلودگی، فقر و نابرابری های اجتماعی، شهرداری ها به عنوان نهادهای مسئول در برنامه ریزی و مدیریت شهری نقش کلیدی ایفا می کنند توسعه پایدار شهری به عنوان یک راهبرد بلندمدت برای رفع چالش های شهری و ارتقاء کیفیت زندگی در جوامع شهری ضروری است با این حال، چالش هایی نظیر ضعف زیرساخت های شهری و عدم هماهنگی بین نهادهای دولتی و خصوصی وجود دارد در عین حال فرصت هایی نیز برای بهبود وضعیت توسعه پایدار شهری در ایران وجود دارد از جمله استفاده از فناوری های نوین و مشارکت شهروندان در فرآیندهای شهری این مقاله به تحلیل این چالش ها و فرصت ها پرداخته و پیشنهاداتی برای بهبود وضعیت توسعه پایدار شهری ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محدثه بناساز

دانشجو کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

علیرضا نامی

دانشجو کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

یونس غلامی

دانشیار، جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

�ناساز، محدثه و نامی، علیرضا و غلامی، یونس،1404،رابطه بین حکمروایی و توسعه پایدار شهری،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد