چکیده مقاله
شهرداری ها به عنوان نهادهای محلی مسئول مدیریت امور شهری با حجم گسترده ای از دعاوی و اختلافات حقوقی در حوزه های عمرانی، زیست محیطی و تخلفات ساختمانی مواجه هستند به منظور رسیدگی به این اختلافات، کمیسیون های شبه قضایی مختلفی همچون کمیسیون های ماده ۱۰۰ و ۷۷ در ساختار شهرداری ایجاد شده اند تعدد و پراکندگی این کمیسیون ها ضمن افزایش هزینه های اداری باعث هم پوشانی وظایف، صدور آرای متناقض و کاهش رضایتمندی شهروندان شده است پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی راهبردهای ادغام کمیسیون های شبه قضایی در شهرداری مشهد انجام گرفته است روش تحقیق توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، مصاحبه با خبرگان و پرسشنامه گردآوری شد برای تحلیل داده ها از مدل ترکیبی SWOT AHP استفاده گردید یافته ها نشان داد که نقاط قوت و فرصت ها بر تهدیدها و ضعف ها غلبه دارند و استراتژی های تهاجمی SO در اولویت قرار می گیرند از جمله مهمترین استراتژی ها می توان به تقویت جایگاه حقوقی شهرداری، ایجاد سامانه یکپارچه اطلاعاتی، ارتقای وحدت رویه در ارتباط با قضات و بهره گیری از سامانه ثنا برای ابلاغ آرا اشاره کرد نتایج تحقیق بیانگر آن است که ادغام کمیسیون های شبه قضایی می تواند موجب کاهش هزینه ها، افزایش شفافیت و تسریع در رسیدگی به پرونده ها شود و در نهایت رضایتمندی شهروندان و ارتقای کارآمدی مدیریت شهری را به همراه داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لوصی، مرتضی و پورسلطانی، امیر و مخنار زاده سلیمانی، نرگس و صلایانی، مریم و تبرئی، امیرحسین،1404،راهبردهای ادغام کمیسیونهای شبه قضایی در شهرداری مشهد،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد