چکیده مقاله
در دهه های اخیر آسیب پذیری محله های کم برخوردار در برابر مخاطرات طبیعی و انسانی ضرورت بازنگری در رویکردهای سیاست گذاری و برنامه ریزی مدیریت بحران را دوچندان کرده است رویکرد تاب آوری شهری در این میان به عنوان یک چارچوب مفهومی و اجرایی جایگاهی ویژه یافته است این مقاله مروری با هدف تبیین ابعاد سیاست گذاری و برنامه ریزی تاب آور برای مدیریت بحران در این محله ها به بررسی و تحلیل نظام مند مطالعات منتشر شده در پایگاههای اطلاعاتی داخلی SIDISC، نورمگز و بین المللی ScienceDirect، Scopus، Web of Science پرداخته است مرور منابع نشان می دهد که تاب آورسازی این محله ها نیازمند ترکیبی از راهبردهای چند سطحی شامل تقویت سرمایه اجتماعی، بهبود زیرساختهای حیاتی، یکپارچه سازی فناوری های نوین مانند سامانه های هشدار سریع و GIS و توانمندسازی نهادی است یافته ها حاکی از آن است که موانعی چون کمبود منابع مالی، ضعف هماهنگی نهادی، ناپایداری سیاست ها و گسست بین برنامه ریزی و اجرا، مانع تحقق تاب آوری پایدار می شود نتیجه گیری این مطالعه بر ضرورت بازطراحی سیاست ها با رویکرد مشارکتی و داده محور، و ادغام آن در فرایندهای رسمی مدیریت شهری تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد قاین نژاد گل خطمی
فرهنگ فریدیعلیرضا مومنی نیکدریسمانه مظلوم
فرهنگ فریدی
محمد قاین نژاد گل خطمیعلیرضا مومنی نیکدریسمانه مظلوم
علیرضا مومنی نیکدری
محمد قاین نژاد گل خطمیفرهنگ فریدیسمانه مظلوم
سمانه مظلوم
محمد قاین نژاد گل خطمیفرهنگ فریدیعلیرضا مومنی نیکدری
شیوه ارجاع
قاین نژاد گل خطمی، محمد و فریدی، فرهنگ و مومنی نیکدری، علیرضا و مظلوم، سمانه،1404،سیاست گذاری و برنامه ریزی تاب آور برای مدیریت بحران در محله های کم برخوردار،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد