چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی برنامه های توسعه شهری تهران و ارائه راهبردی نوین برای برون رفت از چرخه تکرار شونده ناکامی در تحقق اهداف این برنامه ها صورت گرفته است مسئله محوری تحقیق شناسایی علل بنیادین ناکارآمدی این برنامه هاست؛ ناکارآمدی ای که برخلاف تصور رایج کمتر از ناحیه ضعف های فنی نشات می گیرد و بیش از آن ریشه در اختلالات ساختاری، نارسایی های فرآیندی و چالش های حکمرانی دارد در این راستا مطالعه با بهره گیری از رویکردی کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و مطالعات تطبیقی، به واکاوی انتقادی چهار برنامه توسعه ای اخیر شهر تهران پرداخته است یافته های پژوهش از وجود شکاف عمیق میان تدوین و اجرای برنامه ها، فقدان انسجام در زیرساخت های حقوقی و نهادی، وابستگی مزمن به منابع مالی، ناپایداری مشارکت حداقلی ذینفعان اجتماعی، غلبه ملاحظات سیاسی بر تصمیم گیری های تخصص محور و ضعف نظام مند در حوزه پایش و ارزیابی حکایت دارد مجموعه این عوامل زمینه ساز اختلال در چرخه سیاست گذاری و مانعی جدی در مسیر تحقق اهداف توسعه پایدار شهری شده اند نتایج تحقیق نشان می دهد که فائق آمدن بر این وضعیت مستلزم بازطراحی فرآیند سیاست گذاری شهری در چارچوب الگوی «کارآفرینی سیاسی» است؛ رویکردی که با تاکید بر نوآوری، شبکه سازی نهادی، بهره گیری هوشمندانه از فرصت ها و پذیرش ریسک امکان گذار از وضعیت ایستا به سوی الگویی پویا، انعطاف پذیر و تحول گرا را فراهم می آورد در این چارچوب برنامه پنجم توسعه شهر تهران می تواند نه به مثابه یک سند صوری، بلکه به عنوان نقشه راهی کارآمد و آینده نگر برای اصلاح حکمرانی شهری ایفای نقش کند در نهایت، راهکارهایی عملیاتی نظیر راه اندازی آزمایشگاه های خط مشی، استقرار نظام بودجه ریزی مشارکتی و تقویت فرهنگ سازمانی مبتنی بر نوآوری و مسئولیت پذیری سیاسی به منظور زمینه سازی برای تحقق این الگو ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ق اترکی، اسماعیل و منصوری، علی،1404،واکاوی چالش ها و فرصت های برنامه ریزی شهر تهران از منظر کارآفرینی سیاسی،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد