چکیده مقاله
در دهه های اخیر مفهوم تاب آوری اجتماعی شهری به عنوان یکی از رویکردهای کلیدی در مدیریت خطرات و ارتقای پایداری جامعه مطرح شده است فضاهای سبز اعم از رسمی و غیر رسمی جایگاهی مهم در حمایت روانی، تقویت تعاملات اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان دارند با این حال بخش قابل توجهی از ظرفیت های موجود در فضاهای سبز غیر رسمی شامل زمین های بایر رها شده، حاشیه های سبز بزرگراه ها، گورستان های متروکه و زمین های خالی میان ساخت وسازها در برنامه ریزی شهری مغفول مانده است این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل نقش فضاهای سبز غیر رسمی در تقویت شاخص های تاب آوری اجتماعی، با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است روش پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع فارسی و بین المللی مرتبط با موضوع همراه با تحلیل محتوای یافته های موجود است نتایج نشان می دهد که این فضاها می توانند بسترهایی کارآمد برای انسجام اجتماعی، شکل گیری شبکه های حمایتی غیر رسمی، تقویت ظرفیت خودسازمان دهی و یادگیری جمعی فراهم آورند همچنین انعطاف پذیری کاربری این فضاها امکان استفاده فوری در بحران ها مانند بلایای طبیعی و شرایط اضطراری را ایجاد می کند بر این اساس، توجه به مدیریت نوآورانه و مشارکتی این فضاها در سیاست گذاری شهری می تواند به شکل گیری شهرهایی پایدارتر و مقاوم تر منجر شود این مطالعه با ارائه چارچوب نظری و پیشنهادهای عملی شکاف موجود در ادبیات مرتبط را پر کرده و مسیرهایی تازه برای ادغام فضاهای سبز غیر رسمی در برنامه ریزی شهری پیشنهاد می دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
سید سعید مکی
رئیس اداره فضای سبز منطقه ۹ شهرداری مشهد، مشهد، ایران
احمد باقرپور بقمج
معاون اداره فضای سبز منطقه ۹ شهرداری مشهد، مشهد، ایران
حسن شجاع
ناظر مقیم بوستان وفا شهرداری مشهد، مشهد، ایران
رضا داوطلب
مدیر کوهپارک شهرداری مشهد، مشهد، ایران
شیوه ارجاع
مکی، سید سعید و باقرپور بقمج، احمد و شجاع، حسن و داوطلب، رضا،1404،پژوهشهای فضاهای سبز غیر رسمی و نقش آنها در تاب آوری اجتماعی شهری،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد