چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رفتار درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش و زوج درمانی گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی بر صمیمیت زناشویی و سلامت روان زوجین شهر شهرکرد بود روش پژوهش نیمه تجربی با استفاده از گروه آزمایش و گواه بود و جامعه آماری را کلیه زوجین دارای سابقه ازدواج 5 الی 15 سال مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر شهرکرد در نیمه دوم سال 1395 تشکیل می دادند که از بین آنها تعداد 60 نفر بصورت در دسترس انتخاب و در سه گروه دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند به منظور اندازه گیری اطلاعات از پرسشنامه های صمیمیت زناشویی واکر و تامپسون 1983 و سلامت روان گلدبرگ و هیلر 1972 استفاده به عمل آمد و سپس گروه آزمایش اول و دوم هرکدام جداگانه تحت آموزش قرار گرفتند و هر سه گروه مجددا مورد سنجش قرار گرفتند برای تحلیل نتایج پژوهش از تحلیل کوواریانس استفاده شد نتایج نشان داد که آموزش رفتاردرمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش بر صمیمت زوجی زوجین موثر است ولی بر سلامت روان تاثیر معنی دار ندارد همچنین زوج درمانی مبتنی بر واقعیت درمانی بر سلامت روان و صمیمیت زوجی زوجین موثر بوده است اما بین اثربخشی رفتار درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش و زوج درمانی گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی بر صمیمیت زناشویی و سلامت روان زوجین تفاوت معنی دار وجود ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمودی، کبری و بنیسی، پریناز و رضوی، مرضیه سادات،1397،مقایسه اثربخشی رفتار درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش و زوج درمانی گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی بر صمیمیت زناشویی و سلامت روان زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره،چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار30 خرداد 1397 · شیراز