چکیده مقاله
یکی از عوامل آلودگی منابع آب در کشور بروز حوادث غیرمترقبه طبیعی یا انسان ساخت می باشد وقوع زلزله، سیل، رانش زمین و غیره از یک سو و بروز حوادث ناشی از حمل و نقل مواد خطرناک، فرسودگی تاسیسات نفتی، افزایش حجم و تنوع پساب های ورودی به تصفیه خانه های فاضلاب شهری و روستایی و غیره از سوی دیگر احتمال خطر آلودگی منابع آب را افزایش می دهد در این میان عدم وجود سیستم مدیریت ریسک، امکان جلوگیری از بحران یا مقابله با آن را به حداقل رسانده و بعضا با وجود صرف هزینه های زیاد و بکارگیری نیروی انسانی فراوان، معضل آلودگی همچنان پا برجا خواهد بود مدیریت ریسک بر اساس چهار محور : پیشگیری، آمادگی، مقابله با بحران و احیا و بازسازی منطقه بحران زده، نه تنها عوامل حادثه را قبل از بروز شناسایی نموده و در صدد جلوگیری از وقوع آن ها بر می آید، بلکه اقدامات مورد نیاز جهت مقابله با حوادث احتمالی آینده را نیز پیش بینی می کند همچنین عملیات احیا و بازسازی منطقه آسیب دیده و آلوده شده را از قبل طراحی و وظایف کلیه نهادهای درگیر در برنامه های احیای منطقه بحران زده را از پیش تعیین می کند این مقاله ضمن اشاره به یک حادثه غیر مترقبه طبیعی رانش زمین در حاشیه رودخانه جاجرود و یک حادثه غیر مترقبه انسان ساخت آلودگی سد وحدت سنندج در اثر سانحه تانکر حامل MTBE به تشریح چرخه مدیریت ریسک پرداخته و نحوه اجرای آن را در بخش منابع آب پیشنهاد می دهد در خاتمه، برنامه ها و امکانات سازمان ملل متحد که مرتبط با مدیریت زیست محیطی حوادث غیرمترقبه بوده و قابل استفاده در کشورهای مختلف است، معرفی می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
نادیا روستایی
کارشناس مسئول بررسی آلودگی منابع آب، سازمان حفاظت محیط زیست
سید حسین هاشمی
استادیار، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی
انسیه اسماعیلی
کارشناس بررسی آلودگی آب زیر زمینی، سازمان حفاظت محیط زیست
شیوه ارجاع
�وستایی، نادیا و هاشمی، سید حسین و اسماعیلی، انسیه،1385،نقش مدیریت ریسک در کنترل و کاهش آلودگی منابع آب،دومین کنفرانس مدیریت منابع آب،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس مدیریت منابع آب3 بهمن 1385 · اصفهان