چکیده مقاله
یکی از مشکلات عمده در استفاده از خروجی مدلهایAtmosphere Ocean General AOGCM circulation Model ، بزرگ بودن اندازه سلول محاسباتی آنها Resolution نسبت به منطقه مورد مطالعه می باشد که لازم میسازد تا آنها را با استفاده از روشهای مناسب، کوچک مقیاس Downscaling نمود در این تحقیق عملکرد دو روش زمین آماری کریگینگ و وزندهی عکس فاصله Inverse Distance Weighting, IDW ، در کوچک مقیاس کردن متوسط ماهانه دما و بارندگی دوره پایه ۰۳ ساله ۰۰۰۲ ۱۷۹۱ تعدادی از مدلهای شناخته شده AOGCM شامل :ECHAM4/ OPOYC3, GFDL R30, CSIRO MK2, CGCM2, CCSR/NIES NCAR DOE PCM و HadCM3, مورد ارزیابی قرار گرفت این دادهها تحت سناریوهای انتشار گازهای و گلخانهای Special Report on Emission Scenario SRES با تعداد سلولهای محاسباتی مختلف در اطراف موقعیت مورد نظر که حوزه آبریز زاینده رود بودهاست، مورد مقایسه قرار گرفت که نهایتا روش IDW با ۸ سلول محاسباتی انتخاب گردید سپس بر این اساس , سناریوهای فصلی تغییر اقلیم دما و بارندگی در سه دوره 2010 2039 2040 2069 و 2070 2099 از خروجی مدلهای AOGCM فوق تحت سناریوهای موجود SRES برای منطقه مطالعاتی کوچک مقیاس شدند نتایج نشان داد که استفاده تنها از خروجی یک مدل AOGCM تحت یک سناریوی انتشار گازهای گلخانهای نمیتواند نتایجی منطقی برای برنامهریزیهای مربوط به کاهش اثرات مخرب پدیده تغییر اقلیم داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مساح بوانی، علیرضا و مرید، سعید و محمدزاده، محسن و گودس، کلیر،1385،وضعیت آینده اقلیم حوضه زاینده رود تحت تاثیرتغییر اقلیم :مقایسه بین سناریوهای مدل مختلف AOGCM،دومین کنفرانس مدیریت منابع آب،اصفهان