چکیده مقاله
کمیت و کیفیت منابع آبی قابل دسترس به عنوان مهمترین فاکتور محدود کننده توسعه در اکثر مناطق خشک و نیمه خشک جهان محسوب می شوند مدیریت در استفاده تلفیقی از منابع آب، یکی از مهمترین گزینه هایی است که م یتواند جهت بهره برداری بهینه از منابع آبی قابل دسترس، مفید و مؤثر واقع شود در این مقاله جهت برنامه ریزی بهره برداری تلفیقی مدلی با هدف حداقل نمودن میزان عدم تأمین نیاز سیستم با توجه به منابع آبی موجود تدوین گردید در این راستا محدودیت های در نظر گرفته شده جهت مدلسازی عبارتند از: محدودیت برداشت از منابع، اولویت های مصرف در مناطق وبخش های مختلف، طرح های انتقال آب بین حوضه ای و میزان تقاضای سیستم جهت همگرایی سریعتر مدل تدوین شده از مدل بهینه سازی الگوریتم ژنتیک مرحله ای استفاده شده است با توجه به نتایج مدل بهینه سازی، دستورالعمل های بهره برداری از منابع به تفکیک برای مصارف شرب و کشاورزی به صورت سالانه و ماهانه برای سه افق کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت تدوین شده و مورد صحت سنجی قرار گرفت نتایج این تحقیق نشا ن دهنده کارآیی بالای سیاست های ارائه شده جهت بهبود پتانسیل های آبی منطقه، جلوگیری از تلفات بی رویه و افزایش پایداری در سیستم آب زیرزمینی می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضاپور طبری، محمود محمد و مکنون، رضا و عبادی، تقی،1387،تدوین سیاست های بلندمدت بهره برداری از منابع آب سطحی و زیرزمینی بر اساس مدل بهره برداری تلفیقی،سومین کنفرانس مدیریت منابع آب،تبریز