چکیده مقاله
در پهنه گسترده ای از نواحی خشک ایران تنها منبع تامین آب ذخایر آب زیرزمینی است با توجه به محدودیت این منابع و رشد شتابان بخشهای اقتصادی و اجتماعی که افزایش تقاضا را بدنبال دارد مدیریت منابع آب دراین نواحی اهمیت ویژه ای می یابد چنانچه بهره برداری مازاد ادامه یابد نه تنها با کاهش کمی و کیفی ذخایر آب زیرزمینی روبرو خواهیم بود بلکه امکان تامین آب مورد نیاز بخشهای اقتصادی و اجتماعی وجود نداشته و حیات این مناطق با بحران روبرو خواهد شد استفاده از این منبع حیاتی در حالت ذخیره در درون زمین منابع آب زیرزمینی مستلزم اعمال مدیریت صحیح است که عدم برنامه ریزی و اعمال مدیریت صحیح پیامدهای غیرقابل جبرانی از قبیل افت شدید سطح ابهای زیرزمینی خشک شدن بسیاری از چاهها پیشروی جبهه های آب شور و شور شدن ابخوانها نشست زمین و تهدیدتاسیسات انتقال آب و انرژی و به دنبال خواهد داشت که حاکی از عدم وجود نگرشی جامع به منابع آب می باشد دراین راستا می توان به منظور جلوگیری از تشدید مشکلات فوق الذکر توجه به مدیریت تقاضای آب و جایگزینی آن با تامین آب را به عنوان یک راهکار موثر تلقی نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ردست، علی و موسوی، مرتضی،1390،مدیریت جامع منابع آب درنواحی خشک و کم آب کشور مطالعه موردی دشت جنوب غربی تهران،چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران