چکیده مقاله
این تحقیق وضعیت موجود دریاچه ی زریبار واقع در شهرستان مریوان با استفاده از چارچوب ارزیابی DPSIR بررسی کرده است این روش زنجیرهای از روابط علی با نیروهای محرک بخش های اقتصادی،فعالیت های انسانی آغاز گردیده و از طریق اعمال فشار انتشار آلاینده ها ، مصرف منابع، کاربری اراضی بر وضعیت محیطی کمی وکیفی و اثر گذاری بر اکوسیستم ها و سلامت انسان ، نهایتاً منجر به شکل گیری پاسخ های سیاستی اولویت بندی ، تنظیم اهداف و می گردد بنا بر بررسی صورت گرفته دریاچه زریبار و آب زیر زمینی دشت مریوان در اثر توسعه و رشد جمعیت دچار مشکلات کمی افت آبخوان و کاهش تراز دریاچه و کیفی افزایش مواد مغذی مانند ورود رسوبات و فضولات دامی، کاهش اکسیژن محلول و و مدیریتی شده است باید توجه شود که ایجاد سازه های هیدرولیکی گزینه های سازه ای بدون در نظر گرفتن کل حوضه آبریز و دریاچه زریبار موجب ناپایداری اکوسیستم میشود لذا هر نوع رویکرد سازه ای باید همراه با ارزیابی زیست محیطی و اجتماعی اقتصادی مناسب یا گزینه های غیرسازه ای همراه باشد که در نتیجه در مسیر توسعه پایدار قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد حسین براری
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس
علی باقری
استادیار دانشگاه تربیت مدرس
سید مختار هاشمی
همکار تحقیقاتی انستیتوی نیوکاسل برای پژوهش در زمینه پایداری
شیوه ارجاع
�راری، محمد حسین و باقری، علی و هاشمی، سید مختار،1392،بررسی وضعیت دریاچه زریبار با استفاده از چارچوب ارزیابی DPSIR،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران