تحلیل سیستمی سازوکارهای موثر بر پایداری استان سیستان در برابر کم آبی با تاکید بر آمایش سرزمین

چکیده مقاله

از آنجا که حیات اقتصادی و اجتماعی سیستان بستگی تام به حیات هیرمند و هامون دارد کاهش و نهایتاً قطع آورد سالانه هیرمند و نیز کاهش سطح هامون و تبدیل آن به کفه خشک موجب ظهور خشکسالی هیدرولوژیکی در طی سنوات اخیر شده است که این خود سرمنشاء بروز انواع خسارات و آسیب های اقتصادی در سطح ناحیه و نیز مناطق روستایی گردیده است قطع جریان آب هیرمند به داخل مرز ایران به دلایل عدم قطعیت های سیاسی بین دو کشور، و نیز فقدان واکنش واقع بینانه و علمی در برابر این پدیده مزید بر علت شده و دامنه آسیب ها و خسارات را گسترده تر نموده است در این تحقیق ضمن اشاره به فرضیه های دینامیکی منجر به کاهش توسعه دشت سیستان با استفاده از مفهوم حلقه های پایداری و با دیدگاه آمایش سرزمین به دو نمونه از راهکارها برای مقابله با چنین وضعیتی اشاره گردید هر دو راهکار ریشه در ایجاد سود و زیان مشترک برای دو کشور ایران و افغانستان دارد که لازمه مدیریت آنها انجام آمایش سرزمین مشترک توسط دو کشور می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مارال صادقی

دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری آمایش دانشگاه شهید بهشتی

شهریار خالدی

عضوهیئت علمی گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه شهید بهشتی

محمدرضا شهبازبگیان

دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب دانشگاه تربیت مدرس و پژوهشگر مرکز مطالعات استراتژیک خاور

�ادقی، مارال و خالدی، شهریار و شهبازبگیان، محمدرضا،1392،تحلیل سیستمی سازوکارهای موثر بر پایداری استان سیستان در برابر کم آبی با تاکید بر آمایش سرزمین،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران