مقایسه روش های زمین آمار در درون یابی سطح ایستابی (مطالعه موردی: حوضه دریاچه ارومیه)

چکیده مقاله

میان یابی یکی از مهمترین تکنیکهایی است که اقلیم شناسان در مطالعات پهنه ای مکانی از آن بهره میگیرند هم چنین برای تهیه نقشه های یکپارچه و پیوسته از مکان مورد نظر، نیاز به روش های درونیابی به منظور پیش بینی مقادیر نامعلوم میباشد جهت تهیه نقشه های هم سطح آب نیز میتوان از روش های درونیابی استفاده کرد زیرا اندازه گیری سطح ایستابی در تمام نقاط منطقه مورد نظر کاری بسیار مشکل و پرهزینه است به همین دلیل جهت تهیه این نقشه ها میتوان داده های چند چاه پیزومتر را مورد بررسی قرار داد و سایر نقاط منطقه مورد نظر را به روش درون یابی تخمین زد هدف این مطالعه، مقایسه دو روش زمین آمار کریجینگ و معکوس وزنی فاصله در درون یابی سطح ایستابی حوضه های غرب، جنوب و جنوب غرب دریاچه ارومیه است در این مطالعه سطح ایستابی 634 چاه پیزومتر محدوده جنوب، غرب و جنوب غرب دریاچه ارومیه آذربایجان غربی در سال آبی 90 89 مورد بررسی قرار گرفت و استقلال و ایستایی داده های ماهیانه و دادههای متوسط ثبت شده چاه های پیزومتر در طی روزهای سال 1390 آزمون شد و سپس به کمک مدل GS و روش های کریجینگ و معکوس وزنیفاصله، نقشه هم سطح آب منطقه به صورت ماهیانه رسم شد که نتایج حاکی از آن بود که سطح آب زیرزمینی مدل شده در 12 ماه سال از الگوی پراکنش یکسان پیروی میکند و روش کریجینکنسبت به روش معکوس فاصله وزنی، نتایج بهتریرا ارائه داد و به ازای ضریب همبستگی بیشتر از روش درونیاب معکوس وزنی فاصله، مدل مناسبی جهت درونیابی سطح آب زیرزمینی منطقه مورد مطالعه خواهد بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد ناظری تهرودی

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، دانشگاه ارومیه، ارومیه

مرضیه عباس زاده افشار

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، دانشگاه ارومیه، ارومیه

زهرا ناظری تهرودی

دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه آزاد میبد، یزد

کیوان خلیلی

استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه ارومیه، ارومیه

ناظری تهرودی، محمد و عباس زاده افشار، مرضیه و ناظری تهرودی، زهرا و خلیلی، کیوان،1392،مقایسه روش های زمین آمار در درون یابی سطح ایستابی (مطالعه موردی: حوضه دریاچه ارومیه)،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران