چکیده مقاله
هدف از این پژوهش پایش خشکسالی با استفاده از شاخص SPI در سری های زمانی 24،18،12،9،6،3 و 48 ماهه در استان اصفهان در خلال 35 سال گذشته بود در این پژوهش از شیوه درونیابی IDW برای تهیه نقشه های خشکسالی استفاده شد برای ساده سازی از میانگین شاخص SPI در سری های زمانی مختلف استفاده شد منحنی های 24،18،12،9،6،3 و48 ماهه نشان می دادند شدیدترین پدیده خشکسالی که تمام استان را تحت تاثیر قرار داده در خلال سالهای 2000 2001 میلادی مقارن با خشکترین سالهای ایران در این دوره، اتفاق افتاده است همچنین دوره های نرمال تا مرطوب و خشک بطور متناوب در استان تکرار شدهاند نقشه های خشکسالی نشان میدهند که بیشترین شدت خشکسالی در نواحی شرق، غرب و نزدیک به مرکز استان اتفاق افتاده است همچنین ازمون ناپارامتری مان ویتنی نشان می دهد درصد سطوح تحت شرایط خشکسالی در سری های زمانی متفاوت طی دو دوره 16 ساله از 1979 1994 و 1995 تا 2010 میلادی تفاوت معنا داری نداشته اند با توجه به سایر شرایط در استان همچون افزایش برداشت آبهای زیر زمینی و نیاز روزافزون صنایع و بخش کشاورزی به آب، خشکی زایندهرود در سالهای متوالی، افزایش ورود ریزگردها به استان طی سالهای اخیر، از بین رفتن درختان پهن برگ بر اثر نشست ریز گردها بر روی برگها که نقش تعدیلی در میکرواقلیم منطقه داشتهاند و خشکی آبراهههایی که آب زاینده رود را در سراسر شهر به گردش می انداختند لزوم توجه بیشتر به پدیده خشکسالی به عنوان یکی از عوامل اثرگذار بر اقلیم و منابع آب در این استان روشن می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
هوشمند عطایی
استادیارگروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران
مهناز شیران
کارشناسارشد ژئومورفولوژی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران
راضیه فنایی
کارشناس ارشدآب و هواشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران
شیوه ارجاع
�طایی، هوشمند و شیران، مهناز و فنایی، راضیه،1392،پایش و پهنه بندی خشکسالی با استفاده از شاخص SPI در استان اصفهان طی 35 سال گذشته،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران