چکیده مقاله
در این تحقیق اثر یک ماده جاذب رطوبتی طبیعی زئولیت میانه و یک ماده جاذب رطوبت مصنوعی پلیمر طراوت A200 بر نگهداری آب و مقدار آب قابل استفاده به خاک شنی مورد مطالعه قرار گرفت زئولیت میانه در سه سطح و پلیمر طراوت A200 در چهار سطح یک خاک شنی اضافه شد رطوبت نمونه های خاک در مکش های 0، 5، 5/7، 10، 33، 100، 500 و 1500 کیلو پاسکال تعیین شد نتایج نشان داد که هر دو ماه نگهداشت آب و آب قابل استفاده را در خاک افزایش دادند
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ق شناس گرگابی، مرضیه و بیگی هرچگانی، حبیب اله،1388،اثر دو ماده جاذب رطوبت بر ظرفیت نگهداشت آب و افزایش آب قابل استفاده در یک خاک شنی،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان