ارزیابی انتقال آب خلیج فارس به فلات مرکزی (اصفهان ، یزد…

چکیده مقاله

در سالهای اخیر به دلیل افزایش مصرف آب در بخش های شرب ، صنعت و کشاورزی و بعضاً خشکسالیهای متوالی ، شاهد کمبود آب در فلات مرکزی ایران بخصوص شهر اصفهان بودیم این کمبودها باعث گردید که رودخانهزاینده رود بتوالی خشک گردد و بعضی از دشتهای کشاورزی بخصوص منطقه شرق اصفهان کشت نگردد تعدادی از راهکارهای پیش رو جهت رفع مشکل کم آبی عبارتند از : تامین آب از داخل حوضه آبریز رودخانه زاینده رود ، انتقالبین حوضه ائی و افزایش راندمان انتقال و کاربرد داخل مزرعه در ارتباط با افزایش راندمان انتقال و کاربرد داخل مزرعه،از طریق احداث شبکه های نوین و استفاده از روشهای جدید آبیاری ،اقدامات اساسی انجام و بعضاً در شرف انجام است و به نظر می رسد کافی باشد زیرا افزایش راندمان آبیاری کاهش نفوذ آب داخل زمین و متعاقب آن خشک شدن چاه های منطقه را بدنبال خواهد آورد متعاقب آن تأثیر خشک شدن چاه های منطقه نیز کم شدن انعطاف استفاده از آب چاه ها در زمان آبیاری مزارع و به عبارت دیگر وابستگی شدید آبیاری مزارع ، به جاری بودن آب در رودخانه و کانالها است انتقال آب بین حوضه ائی نیز از طریق احداث تونلهای شماره 1 2 و 3 کوهرنگ و چشمه لنگان با حجم تقریبی حدود 700 تا 900 میلیون متر مکعب در سال و اخیراً احداث تونل آب از بهشت آباد در دستور کار قرار گرفته است که در ارتباط با زمان اتمام آن تاریخ دقیقی با توجه به اجرای طرح های مشابه و مشکلات طرح را نمی توان بیاننمود یکی از راههائی که اخیراً و احتمالاً توسط افراد غیر کارشناس مطرح گردیده و بعضاً به گوش می رسد، انتقال آب از خلیج فارس یا دریای مازندران به فلات مرکزی و اصفهان می باشد در این مقاله به ارزیابی طرح فوق پرداخته شد و نتایج حاصل از محاسبات مقدماتی انجام شده در این ارتباط ،عدم توجیه اقتصادی و اجرائی طرح را به اثبات رساند بر این اساس قیمت تمام شده یک متر مکعب آب برای حالاتی که زمان اجرای طرح 10 20 و 30 سال بطول بینجامد ، بترتیب برابر با 27000 100000 و 30000 تومان بدست آمد بدیهی است ، چنین قیمتهائی برای هیچ کدام از کاربریهای شرب ، صنعت و کشاورزی توجیه اقتصادی ندارد پیشنهاد می گردد در این برهه زمانی با توجه به امکانات اجرائی و اقتصادی موجود، از فکر انجام چنین پروژه هائی صرف نظر نمائیم بدیهی است در صورت نیاز، توسط افرادیکه تجارب بیشتری در اجرای پروژه های بزرگ دارند ، ابتدا چنین طرحهائی سنجیده شود و در صورت مثبت بودن جواب، در محافل علمی و مهندسین مشاور به قضاوتگذاشته شود و پس از آن اجرا شود تا مردم شاهد اجرای آن بوده و با چشم خودشان از منافع آن بهره مند گردد ، نه اینکه خدای نا کرده اجرای چنین طرحهائی توسط افراد غیر متخصص و بعضاً با دیدگاه های سیاسی و احتمالا منحرف کردن افکار مردم جهت حل مشکل سریع آب شهرهائی مانند اصفهان و یزد مطرح شود بدیهی است درچنین حالتی مردم اول امیدوار می شوند و پس از گذشت زمان و عدم اجرای طرح، باعث بدبینی نسبت به بدنه فنی و کارشناسی جامعه می گردد