ارزیابی توان اراضی حاشیه تالاب بامدژ به روش فائو (با تاکید برکشاورزی )

چکیده مقاله

تالاب بامدژ با 4000 هکتار وسعت و 40 کیلومتر فاصله از شهر اهواز، یکی از زیستگاه های آب شیرین استان محسوب می گردد که به دلیل احاطه شدن توسط چندین روستا با عمده فعالیتهای کشاورزی و دامپروری حائز اهمیت است و یکی از دلائل تهدید حیات این پیکره آبی، کشاورزی و آبیاری های غیر اصولی اراضی می باشد در راستای نیل به اهداف توسعه پایدار، حفظ حیات آبی این تالاب و در عین حال استفاده معقول و در حد توان محیط، این منطقه مورد ارزیابی توان قرار گرفت محدوده مطالعاتی در این تحقیق بیش از 79186 هکتار وسعت دارد، که از جنوب به کانال توانا و از شمال به روستای شاوور، از شرق به راه آهن اهواز تهران و از غرب به رودخانه کرخه محدود می شود با توجه به ویژگیها و محدودیتهای اراضی منطقه، 25 سری خاک موجود در منطقه مورد بررسی قرار گرفت که نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که 35 درصد اراضی مناسب آبیاری، 18 درصد نسبتاً مناسب، 7 درصد مناسب بحرانی، 33 درصد در حال حاضر نامناسب و 7 درصد اراضی غیر کشاورزی می باشد نتایج حاصل از این مطالعه، که در قالب روش ارزیابی فائو بوده در انتها به کمک نرم افزار Arc GIS به صورت نقشه هایی تهیه و نمایش داده شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا صادقی

دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست سازمان آب و برق خوزستان

نعمت اله جعفر زاده حقیقی

دانشیار دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

مهران افخمی

مدیر دفتر بررسی های زیست محیطی سازمان آب و برق خوزستان

ماشاالله عباسی

استادیار بازنشسته دانشگاه شهید چمران عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و تح

�ادقی، لیلا و جعفر زاده حقیقی، نعمت اله و افخمی، مهران و عباسی، ماشاالله،1387،ارزیابی توان اراضی حاشیه تالاب بامدژ به روش فائو (با تاکید برکشاورزی )،دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی1 بهمن 1387 · اهواز