چکیده مقاله
به منظور بررسی واکنش بیوشیمیائی دانه گندم در شرایط دیم به آبیاری تکمیلی و محلول پاشی متانول و کود نانو، آزمایشی بصورت اسپلیت –پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در سال زراعی ۹۶ ۱۳۹۵ در منطقه معتدل سرد کمالوند خرم آباد اجرا شد عامل آبیاری تکمیلی شامل بدون آبیاری تکمیلی و آبیاری تکمیلی در مرحله پر شدن دانه در کرت اصلی و عامل محلول پاشی متانول شامل شاهد محلول پاشی با آب مقطر ، محلول پاشی ۱۰ ، ۲۰ و ۳۰ درصد حجمی و محلول پاشی نانو شامل شاهد محلول پاشی با آب مقطر و محلول پاشی نانو به صورت فاکتوریل در کرت های فرعی قرار گرفتند در این تحقیق نیتروژن، فسفر، روی، لیپیدها و خاکستر اندازه گیری گردید و نسبت فسفر به روی محاسبه شد نتایج نشان داد که کاربرد آبیاری تکمیلی نسبت به شاهد سبب شد که میزان نیتروژن از ۲/۰ به ۲/۳۶ درصد، میزان فسفر از ۰/۴ از ۰/۵۳ درصد، میزان روی از ۲۱/۲۱ به ۴۲/۵۸ میلی گرم بر گرم ، نسبت فسفر به روی از میلی گرم بر گرم، نسبت فسفر به روی از ۱۰۲/۴ به ۱۱۹/۷ ، لیپیدها از ۲/۰۵ به ۲/۱۷ گرم در صدگرم، و خاکستر از ۶۲/۹ به ۶۳/۵ درصد در دانه گندم به طور معنی داری افزایش یابد محلول پاشی متانول تنها موجب افزایش معنی دار میزان نیتروژن، فسفر و خاکستر دانه شد محلول پاشی نانو نیز میزان نیتروژن، فسفر، روی و خاکستر دانه بطور معنی داری افزایش داد در مجموع، آبیاری تکمیلی و محلول پاشی متانول و نانو کود برای افزایش کیفیت دانه گندم در شرایط دیم توصیه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یرانوند، الهام و خورگامی، علی و رفیعی، مسعود،1397،اثر آبیاری تکمیلی و محلول پاشی متانول و نانو کود بر برخی خصوصیات بیوشیمیایی دانه گندم در شرایط دیم خرم آباد،سومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،خرم آباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن8 اسفند 1397 · خرم آباد