چکیده مقاله
نخود با توانایی بالایی که در تثبیت نیتروژن و استفاده بهینه از نزولات جوی دارد معمولا در مناطق خشک و نیمه خشک کشت می گردد به منظور بررسی شاخص های تحمل به تنش و شناسایی بهترین شاخص تحمل به خشکی، آزمایشی در طول دو سال زراعی با ۱۹ ژنوتیپ نخود Cicer arietinum در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با ۴ تکرار در بهار و پاییز در استان لرستان انجام شد شاخص های اندازه گیری شده شامل شاخص تحمل تنش STI ، شاخص تحمل TOL شاخص حساسیت به تنش SSI، میانگین بهره وری MP، میانگین هارمونیک HARM و میانگین هندسی بهره وری GMP بودند نتایج تجزیه مولفه های اصلی نشان داد مولفه های اول و دوم ۹۹ % تغییرات را توجیه می کنند و می توان پیشنهاد کرد ژنوتیپ هایی که در فضای بالایی این دو مولفه قرار می گیرند منطقه A به عنوان ژنوتیپ های متحمل به خشکی با عملکرد بالا در نظر گرفته شوند بطور کلی ژنوتیپ های G۱۵,G۶ بعنوان ژنوتیپ های متحمل مورد توجه قرار می گیرند و میتوان آنها را در برنامه های اصلاحی بکار برد
کلیدواژهها
نویسندگان
پیام پزشکپور
استادیار پژوهش ، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران
سهیلا افکار
استادیار پژوهش و عضو هیات علمی، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران
شیوه ارجاع
پزشکپور، پیام و افکار، سهیلا،1397،ارزیابی تحمل تنش خشکی ژنوتیپ های نخود Cicer arietinum،سومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،خرم آباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن8 اسفند 1397 · خرم آباد