چکیده مقاله
بتن متخلخل به عنوان مصالح و نمونه ای از روسازی های نفوذپذیر کاربرد در مدیریت آبهای سطحی دارد؛ اما دوام آن در محیط های خورنده چالش آفرین است این مقاله مروری جامع بر آسیب پذیری بتن متخلخل در برابر حملات سولفاتی و اسیدی ارائه می کند نخست سازوکارهای شیمیایی تبیین می شود در حمله سولفات تشکیل محصولات انبساطی مانند اترینگایت و ژیپس موجب ترک خوردگی و جداشدگی می گردد؛ در حمله اسید انحلال ترکیبات کلسیمی و افت pH سبب نرم شدن سطح و شستشوی خمیر سیمان است سپس با مرور مطالعات تجربی، نفوذ عوامل خورنده، کاهش مقاومت فشاری، افت جرم، تغییرات ریزساختاری و شاخص های دوام در بتن متخلخل در مقایسه با بتن معمولی تحلیل می شود یافته ها نشان می دهد ساختار پرتخلخل بتن متخلخل نفوذ یون های مخرب را تسهیل می کند اما فضاهای خالی می توانند بخشی از انبساط ناشی از محصولات را جذب کرده و تنش داخلی را بکاهند در مجموع هر دو نوع حمله سبب افت مقاومت و انسجام می شوند؛ حمله سولفاتی بیشتر با ترک زایی و پوسته ریزی همراه است و حمله اسیدی با فرسایش سطحی و جداشدن خمیر در پایان راهکارهای بهبود دوام شامل انتخاب سیمان و مواد پوزولانی مقاوم، بهینه سازی تخلخل، موثر استفاده از پوشش های محافظ و طراحی اختلاط مناسب پایدار ارائه می شود تا عمر مفید سازه ها در محیط های خورنده افزایش یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی منش، سیدمحمدحسین و رهایی، علیرضا و حاج نجفی، لیلا و ریاحی دهکردی، عرفان،1404،ارزیابی آسیب پذیری و دوام بتن متخلخل در برابر محیط های سولفاتی و اسیدی،چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران29 مهر 1404 · تهران