چکیده مقاله
خاک های ماسه ای به دلیل تخلخل بالا و نبود چسبندگی ذاتی در برابر روانگرایی، فرسایش و افت ظرفیت باربری آسیب پذیرند تثبیت زیستی مبتنی بر رسوب میکروبی کربنات کلسیم MICP به عنوان گزینه ای پایدار برای بهسازی این خاک ها مطرح شده است این مرور با تمرکز بر ماسه ها، یافته های برجسته تحقیقات پیشین را جمع بندی می کند کارایی بالای Sporosarcina pasteurii در دمای حدود ۳۷ ۲۵ درجه و pH خنثی تا قلیایی؛ افزایش نرخ و مقدار رسوب گذاری با رشد غلظت سلولی و تنظیم نسبت اوره به کلسیم نقش ویژه راهبرد، تزریق تعداد چرخه ها و شرایط هیدرولیکی در یکنواختی سیمان زایی و ارتقای مقاومت تک محوری تا سطوح مگاپاسکال و تاثیر درجه اشباع و وضعیت خشک یا زیر آب بر نتیجه نهایی شواهد دوام نشان می دهد افزایش درصد کلسیت افت جرم و فرسایش را در چرخه های یخ زدگی، ذوب و باران اسیدی کاهش می دهد در عین حال، استفاده از سویه های بومی، کشتهای ترکیبی و الگوهای تزریق مرحله ای کم غلظت می تواند یکنواختی و پایداری را تقویت کند چالش تولید آمونیوم همچنان مانع توسعه میدانی است، اما مدیریت محلول خروجی، رسوب دهی به صورت استروویت و بهره گیری از مسیرهای بیوشیمیایی بدون آمونیوم از راهکارهای امیدبخش گزارش شده اند جمع بندی پژوهش ها نشان می دهد با طراحی بهینه پارامترهای زیستی و فرایندی، MICP قادر است سختی، مقاومت و عملکرد درازمدت ماسه های مسئله دار را افزایش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیعی، امیر علی و مختاری، مریم،1404،ارزیابی بهسازی خاک ماسه ای با استفاده از روش تثبیت بیولوژیکی: بررسی اثر عوامل زیستی و محیطی بر مقاومت فشاری و ارائه راهکارهای بهینه سازی،چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران29 مهر 1404 · تهران