چکیده مقاله
خشکسالی از جمله پیچیده ترین و محتملترین مخاطرات محیطی است بروز خشکسالی که ناشی از کمبود میزان نزولات جوی است در کشور ما امری گریز ناپذیر است شرایط محیطی و اقلیمی کشور ایران باعث شده است که در جنوب استان محروم سیتان و بلوچستان واقع شده است این منطقه محل زندگی لایه ای از عشایر است که زندگی آنها وابسته به دان و مرتع می باشد در این پژوهش بااستفاده از شاخص SPI خشکسالی های منطقه طی دوره 1377 1384 تعیین و پیامدهای این خشکسالی ها بر معیشت عشایر زیردان برسی گردید نتایج نشان داد که با شروع خشکسالی های شدید از سال 1377 به بعد جامعه عشایری مورد مطالعه سخت در معرض فرو پاشی قرار گرفت این بلایای محیطی آثار شکننده ای بر محیط و مردم وارد ساخته است بطوری که منطقه نه تنها با افت درصد کاهش بارندگی آبدهی قنوات،چاه و رودخانه ها توام بوده است که با از بین رفتن پوشش گیاهی 20 درصد کاهش مرتع تعادل بین دام و مرتع از بین رفته است و هم اکنون در قلمرو عرفی منطقه مورد مطالعه زیردان واحد دامی مازاد وجود دارد در صورت ادامه شیوه زندگی دامداری سنتی و فقر حاکم پوشش گیاهی و مازاد دام، محیط طبیعی که سیستم حیات بوده است درسیر قهقرایی خود آینده ساکنان خود را به مخاطره خواهد انداخت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریمانی، فرامرز و اسمعیل نژاد، مرتضی،1388،تاثیر خشکسالی های دوره ای بر سامانه های عشایری،عشایر زیردان نیکشهر،همایش منطقه ای بحران آب و خشکسالی،رشت