بررسی ساختار سنتی مدیریت توزیع آب و راهکارهای بهبود آن (مطالعه موردی: اراضی پایاب سد دوستی سرخس)

چکیده مقاله

تبیین چگونگی تغییر ساختارهای سنتی به ساختارهای نوین یکی از راهکارهای مدیریتی در مواجهه و سازگاری با ابعادمختلف کم آبی در اقلیمهای خشکی نظیر دشت سرخس میباشد که تاکنون در این منقطه علیرغم اهمیت آن کمتر به آنپرداخته شده است در این خصوص ارتقاء جایگاه و تقویت ساختار سنتی مدیریت توزیع آب به عنوان یکی از حلقه های اتصالزنجیره مدیریت یکپارچه منابع آب که در تشکلات بومی مردمی تجلی مییابد، ضروری به نظر میرسد نتایج حاصله حاکی ازوجود ارتباط معنادار بین نوع نظامهای مالکیت بر اراضی طی دوره های تاریخی و چگونگی شیوههای مدیریت توزیع اعمال شدهدر آن میباشد، به طوریکه بروز اختلافات مالکیتی بین آستان قدس و مردم سبب تغییر در نحوه توزیع آب در دشت سرخسگردیده و به تدریج مدیریت کلان مشارکت مدار مردمی که به واسطه آستان قدس به صوری، چون لایروبی انهار سنتی اعمالمیشده، جای خود را به مدیریت خرد بر چاههای محفوره داد به علاوه با توجه به اینکه در منطقه هر دو منبع آب سطحی وزیرزمینی موجود میباشد، لذا پیشنهاد میگردد جهت ارتقاءکیفیت مدیریت منابع آب از گزینه تلفیق آبهای سطحی وزیرزمینی جهت مصارف کشاورزی نیز استفاده گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی شهیدی

استادیار، دانشگاه بیرجند

محمد حسین نجفی مود

استادیار، دانشگاه بیرجند

محسن بکاییان

دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه بیرجند

عرفان ناصری

دانشجوی کارشناسی ارشد مدییت منابع آب، دانشگاه بیرجند

�هیدی، علی و نجفی مود، محمدحسین و بکاییان، محسن و ناصری، عرفان،1392،بررسی ساختار سنتی مدیریت توزیع آب و راهکارهای بهبود آن (مطالعه موردی: اراضی پایاب سد دوستی سرخس)،چهارمین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی6 اسفند 1392 · اهواز