بررسی تاثیرات نحوه مدلسازی فونداسیون سکوی خود بالابر بر رفتار دینامیکی آن تحت اثر امواج دریا

چکیده مقاله

عرشه و پایه های سکوهای خودبالابر بر روی سازه های مخروطی شکلی بنام اسپادکن قرار دارند در هنگام عملیات اسپادکنها در بستر دریا فرو رفته و سکو استقرار می یابد در این مقاله ابتدا اسپادکن بصورت جداگانه مدلسازی شده و تحت بارگذاری های مختلف میزان جابجاییهای حاصل شده، تعیین گردید از این جابجاییها بعنوان سختیهای فنر الاستوپلاستیک در قسمت تحلیلهای دینامیکی سکو استفاده شده است بعد از مرحله ذکر شده، سازه سکو خودبالابری که در ابهای دریای مازندران مورد بهره برداری قرار دارد با توجه به شرایط تکیه گاهی مفصل، گیردار، فنر الاستلاستیک و فنر الاستیک تحت بارهای موج، جریان و ثقلی، تحلیل دینامیکی غیر خطی شده است از نتایج تحلیلهای این نکته قابل درک است که شرایط تکیه گاهی نقش عمده ای در بررسی رفتار سکو دارد و استفاده از مدل فنر الاستوپلاستیک در مقایسه با مدل پیشنهادی آیین نامه API نتایج قابل قبولی را ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی عباسی

دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های دریایی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز

احمدرضا مصطفی قره باغی

استادیار دانشکده عمران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

محمود یزدانی

استادیار بخش عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

�باسی، مهدی و مصطفی قره باغی، احمدرضا و یزدانی، محمود،1385،بررسی تاثیرات نحوه مدلسازی فونداسیون سکوی خود بالابر بر رفتار دینامیکی آن تحت اثر امواج دریا،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران