چکیده مقاله
جداسازی لرزه ای در تراز پایه Base Isolation یکی از راهکارهای موثر برای کاهش خسارات لرزه ای است که در سازه های بلند با چالش روبرو است این تکنیک کنترل لرزه ای در شرایط ایده آل با کاهش انتقال شتاب به سازه تغییر مکانهای نسبی را کنترل میکند در این پژوهش، به بررسی عملکرد لرزه ای مدلهای سازه ای ۱۵، ۲۵ و ۳۵ طبقه مجهز به جداساز پایه و در سطوح مختلف عملکردی از منظر اقناع نمودن سطح عملکرد ایمنی جانی پرداخته شده است یافته ها نشان میدهد که تاثیر سیستم جداسازی پایه بر کاهش نیروهای لرزه ای و کنترل تغییر مکانهای نسبی در سازه های مرتفع وابسته به تعداد طبقات و ویژگیهای دینامیکی سازه است؛ همچنین استفاده از این تکنیک باعث بهبود رفتار لرزه ای سازه شده و منجر به دستیابی به سطح ایمنی جانی در زلزله های شدید خواهد شد بدین صورت که تغییر مکان نسبی سازه در تغییر مکان هدف بین ۱۸ تا %۴۰ تا مقدار حداکثر مجاز آیین نامه فاصله دارد؛ همچنین عملکرد اکثر مفاصل پلاستیک تشکیل شده در سازه در محدوده IO تا LS بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
منصور زمانی آقائی
دانشجوی دکتری دانشکده عمران دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
حسین پهلوان
استادیار دانشکده عمران دانشگاه صنعتی شاهرود شاهرود، ایران
علی ظریف مقدم
کاندید دکتری دانشکده عمران دانشگاه صنعتی شاهرود شاهرود، ایران
شیوه ارجاع
�مانی آقائی، منصور و پهلوان، حسین و ظریف مقدم، علی،1404،بررسی تاثیر جداسازی لرزه ای در عملکرد لرزه ای سازه های بلند مرتبه،چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران29 مهر 1404 · تهران