بررسی تاثیر فاصله دسترسی تا دوربرگردان بر ایمنی عملکردی در بزرگراههای شهری (مطالعه موردی: شهر مشهد)

چکیده مقاله

یکی از راهکارهای موثر برای بهبود ایمنی و عملکرد ترافیکی در بزرگراههای شهری استفاده از دوربرگردانها به جای گردش مستقیم به جهت مخالف مسیر است با وجود استفاده گسترده از این روش در معابر شهری کشور، دستورالعملهای موجود فاصله ایمن میان ورودی دسترسی و محل دوربرگردان را به طور دقیق مشخص نکرده اند هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر فاصله دسترسی تا دوربرگردان بر ایمنی عملکردی با استفاده از شاخص تداخلی 'زمان تا تصادف' TTC است دادهها از شش قطعه در بزرگراههای چند خطه شهر مشهد با استفاده از فیلمبرداری هوایی و استخراج ۲۶۶۰ تداخل جمع آوری شد تحلیل دادهها با استفاده از مدل رگرسیون خطی در نرم افزار SPSS انجام گرفت نتایج نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار بوده و متغیر فاصله دسترسی به طور معناداری بر مقدار TTC تاثیرگذار است؛ به این معنی که به ازای هر ۱۰۰ متر افزایش در فاصله دسترسی، مقدار TTC به طور متوسط ۱/۳ ثانیه افزایش مییابد یافتهها بر اهمیت تعیین فاصله ایمن در طراحی هندسی بزرگراهها تاکید دارد و می تواند مبنایی برای بازنگری در دستورالعملهای موجود، به ویژه در شرایط سرعت بالا، فراهم آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کیمیا امانی

دانش آموخته کارشناسی ارشد ایمنی راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس

امین میرزا بروجردیان

دانشیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس

�مانی، کیمیا و میرزا بروجردیان، امین،1404،بررسی تاثیر فاصله دسترسی تا دوربرگردان بر ایمنی عملکردی در بزرگراههای شهری (مطالعه موردی: شهر مشهد)،چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران29 مهر 1404 · تهران