چکیده مقاله
خشک سالی یکی از وقایع طبیعی و بخش جداییناپذیر نوسانات اقلیمی است این پدیده باعث کاهش کمی و کیفی منابع آب ازجمله آبهای زیرزمینی می شود هدف از این تحقیق بررسی اثر خشک سالی بر EC آب های زیرزمینی در دشت داراب است برای این منظور ابتدا خشک سالی دشت داراب با استفاده شاخص SPI بررسی شد سپس آمار ۱۴ ساله EC مربوط به ۷۶ حلقه چاه موجود در دشت با استفاده آزمون من کندال مورد تجزی هوتحلیل قرار گرفت نقشه موقعیت گنبدهای نمکی و همچنین نقشه جهت جریان آب زیرزمینی دشت موردبررسی قرار گرفت نتایج نشان دادند که از تعداد ۷۶ حلقه چاه موجود در دشت داراب 11/47 درصد از چاه ها روند کاهشی و 55/26 درصد چاه ها از روند افزایشی برخوردار است؛ و همچنین 18/42 چاههای منطقه دارای تغییر در میزان شوری است ولی روندی برای آن ها ثبت نشده است و 17/1 درصد چاه ها روند ثابتی داشته و میزان شوری آن ها تغییر نکرده است و 6/57 درصد نیز روند احتمالاً افزایشی داشته اند به طورکلی نتایج نشان داد که با افزایش خشک سالی و افزایش برداشت از منابع آب زیرزمینی و درنهایت افت سطح آب زیرزمینی، شوری آب زیرزمینی در طی سال های ۱۳۸۶ به بعد افزایش چشمگیری داشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد خواجه
دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی، دانشگاه هرمزگان
حسن وقارفرد
عضو هیئت علمی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان
ام البنین بذرافشان
عضو هیئت علمی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان
ابوذر نیکنام
دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه هرمزگان
شیوه ارجاع
�واجه، محمد و وقارفرد، حسن و بذرافشان، ام البنین و نیکنام، ابوذر،1393،بررسی اثر خشک سالی بر EC آبهای زیرزمینی با استفاده از آزمون من-کندال (مطالعه موردی: دشت داراب)،دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)،شهرکرد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)18 شهریور 1393 · شهرکرد