نقش بیابان زدائی بر سلامت اگرو اکوسیستم ها و کشاورزی پایدار (مطالعه موردی: اگرو اکوسیستم های منطقه بیرجند)

چکیده مقاله

بیابان زائی که بر اثر پدیده تغییر اقلیم و خشکسالی شدت یافته، اغلب با بلایای اجتماعی اقتصادی نظیر کاهش تولیدات کشاورزی، غذا و انرژی، کاهش ذخایر آب، مهاجرت گسترده انسان، افزایش ناامنی اجتماعی و غذایی، کشمکش بخاطر کمبود منابع آب، تغییر کاربری اراضی جنگلی و مراتع همراه است که اگر اقدامات موثر بیابان زدائی در مناطق مستعد بیابان زائی صورت پذیرد میتوان از بروز معضلات پیشرو کاست، لذا پژوهشی در سال ١٣٩١ به منظور ارزیابی نقش بیابان زدائی بر سلامت اگرواکوسیستم های منطقه بیرجند بین سال های ١٣٧٠ تا ١٣٩٠ انجام شد طبق نتایج مشاهده شد که در سال 1370، 1/17 درصد از کل بیابان ها تحت عملیات بوته کاری قرار گرفته و روند افزایشی آن به میزان 1/7 درصد در سال ١٣٨٤ به اوج و عملیات بیابان زدایی در سال ١٣٩٠ به 1/48 درصد از کل بیابان ها رسید همچنین مشاهده شد که روند افزایشی این سنجه با سنجه های حفاظت از آبخیزها، استفاده از فناوری های مطلوب، جنگلکاری، توجه دولت به بخش محیط زیست و توجه دولت به بخش کشاورزی که در بررسی های جداگانه مورد ارزیابی قرار گرفتند به ترتیب دارای همبستگی مثبت به میزان×× 0/988،×× 0/704،×× 0/964،×× 0/980و×× 0/987 نیز بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رحیم عسگری

کارشناس ارشد اگرواکولوژی دانشگاه بیرجند

سهراب محمودی

دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند

علیرضا کوچکی

استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

عبدالمجید مهدوی دامغانی

دانشیار پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی تهران

�سگری، رحیم و محمودی، سهراب و کوچکی، علیرضا و مهدوی دامغانی، عبدالمجید،1393،نقش بیابان زدائی بر سلامت اگرو اکوسیستم ها و کشاورزی پایدار (مطالعه موردی: اگرو اکوسیستم های منطقه بیرجند)،دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)،شهرکرد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)18 شهریور 1393 · شهرکرد