چکیده مقاله
در سال های اخیر، مطالعات زیادی بر روی جاذب های محلی برای حذف فلزات سنگین از محیط آبی صورت گرفته است هدف این تحقیق، تعیین ظرفیت جاذب ماسه بادی دشت سیستان در حذف منگنز از محیط آبی و بررسی تاثیر مواد اصلاح کننده بر قابلیت جذب آن می باشد حداکثر راندمان جذب در pH=5 برای ماسه بادی طبیعی و ماسه بادی اصلاح شده، بترتیب 71/5% و 82/2% بدست آمد بررسی سینتیک جذب نشان داد که مدل غیر تعادلی اورامی، لاگرگرن و هو و همکاران فرآیند جذب را به خوبی توصیف می کنند، ولی مدل اورامی دارای کمترین فاکتور خطا 0/016 برای ماسه بادی طبیعی و 0/007 برای ماسه بادی اصلاح شده و بیشترین ضریب همبستگی در هر دو حالت 99/9% می باشد مطالعه ایزوترم جذب نشان داد که برای جاذب ماسه بادی طبیعی مدل های لانگمویر و سیپس با ضریب رگرسیون 99/8% و فاکتور خطای 0/075 و 0/074 داده های ایزوترم را بهتر توصیف می کنند همچنین، برای ماسه بادی اصلاح شده مدل سیپس با بیشترین ضریب رگرسیون 99/7% و کمترین فاکتور خطای 0/097 داده های آزمایش را بهتر توصیف می نمایند نتایج تحقیق نشان داد که ماسه بادی دشت سیستان نسبت به جاذب های مختلف از ظرفیت بالایی در حذف منگنز از محیط آبی برخوردار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کابریان فرد، مریم و شامحمدی، شایان و کدخداحسینی، مصطفی،1393،کاربرد ماسه بادی در حذف منگنز از محیط آبی،دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)،شهرکرد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)18 شهریور 1393 · شهرکرد