گردشگری آبی راهکاری جهت دستیابی به توسعه پایدار منابع آب (مطالعه موردی: رودخانه های استان چهارمحال و بختیاری)

چکیده مقاله

یکی از مناطق مهم کشور که دارای جاذبه گردشگری است استان چهارمحال و بختیاری واقع در جنوب غربی ایران و در بخش مرکزی رشته کوه های زاگرس می باشد، از جمله پتانسیل های مهم این استان منابع آب نسبتا قابل توجه آن است موقعیت خاص استان از نظر توپوگرافی و قرار گرفتن در مسیر عبور توده های باران زا سبب ریزش های جوی نسبتا مناسبی در استان شده و به تبع آن چشمه سارها و جویبارها و رودخانه های فراوانی در آن پدیدار شده است با توجه به اهمیت این استان از لحاظ منابع آب، تحقیق حاضر با هدف ارزیابی و پهنه بندی توان رودخانه های منطقه به منظور توسعه اکوتوریسم با استفاده از برداشت های صحرایی و مدل های آمایش سرزمین اجرا شده است از میان ٣٠ رودخانه در نظر گرفته شده برای انجام این تحقیق تعداد ۹ رودخانه در طبقه ۱ یعنی مناسب از لحاظ توسعه فعالیت های گردشگری و ۹ رودخانه در طبقه 2 یعنی نیمه مناسب قرار گرفتند و مابقی در مقایسه با منابع فوق الذکر در طبقه ۳ یعنی نامناسب قرار گرفتند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

قدرت اله داودی

کارشناس ارشد برنامه ریزی توریسم ،کارشناس اداره کل حفاظت محیط زیست چهارمحال و بختیاری،مدرس دانشگاه

سیده لاله رضوی

کارشناس ارشد آبخیزداری مهندسین مشاور موج گستر زاگرس

�اودی، قدرت اله و رضوی، سیده لاله،1393،گردشگری آبی راهکاری جهت دستیابی به توسعه پایدار منابع آب (مطالعه موردی: رودخانه های استان چهارمحال و بختیاری)،دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)،شهرکرد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی بحران آب (تغییر اقلیم، آب و محیط زیست)18 شهریور 1393 · شهرکرد