چکیده مقاله
کاربرد ژئوتکستایلها به عنوان مصالحی با مقاومت بیشتر نسبت به خاک، در چند دهه اخیر ، به ویژه در راه سازی، مورد توجه محققین و سازمان های مختلف واقع شده است در این تحقیق با استفاده از مدلسازی آزمایشگاهی و عددی نقش ژئوتکستایلها در افزایش باربری روسازی مورد ارزیابی قرار گرفته است ابعاد، به گون های انتخاب شده که شرایط مرزی تاثیر کمی بر نتایج داشته باشد آزمایشهای سی بی آر اصلاح شده با استفاده از قالبی که به این منظور ساخته شده انجام شده است ژئوتکستایلهای بافته نشده سوزنی، تحت شرایط انتهای آزاد و گیردار، روی لایه رس نرم معادل بستر نرم و در زیر لایه ماسه معادل زیراساس قرار می گیرند نتایج نشان می دهد، ژئوتکستایلها، باعث افزایش باربری روسازی شده و این افزایش باربری با افزایش میزان نشست، بیشتر می شود برای بررسی سایر عملکردهای ژئوتکستایلها و بررسی نقش این الیاف در بهبود تغییر مکانهای افقی و نیز توزیع تنش برشی، با استفاده از نرم افزار PLAXIS، ضمن مدلسازی اجزاء محدود مدل آزمایشگاهی و تحلیل معکوس نتایج، به ارزیابی نقش این الیاف در بهبود تغییر مکانهای افقی و توزیع تنش های برشی پرداخته شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مکارچیان، مسعود و الیاسی، جهانگیر،1388،بررسی اثر ژئوتکستایلها در افزایش باربری روسازی،هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،شیراز