چکیده مقاله
این مقاله اثر بازشو در سطوح مختلف عملکرد دیوارهای برشی را در سیستم سازه ای دوگانه مورد بررسی قرار داده است وجود بازشو به دلیل ملاحظاتی همچون ضرورت های معماری موجب کمتر شدن سطح مؤثر مقاوم در برابر برش شده و ممکن است موجب ناکارآمدی سیستم سازه ای در تأمین سختی جانبی مورد نیاز طراحی شود، به طوری که حتی محدودیت تغییر مکان جانبی طبقات الزامات آیین نامه را برآورده نسازد در نتیجه بازشوها می توانند اثر قابل ملاحظ های در رفتار لرزه ای داشته باشند لذا، در این مقاله با انجام تحلیل استاتیکی غیرخطی افزاینده، منحنی ظرفیت، سطح عملکرد و نقطه هدف 12 سازه انتخابی بر اساس طیف تقاضای استاندارد 2800 و UBC 1997 مقایسه شدند نتایج حاکی از آن است که برای سازه های بیشتر از 10 طبقه و با بازشوهای بیش از 10 % که تیرهای همبند نسبتاً عمیقی دارند، در صورت قبول معیارهای پذیرش بر اساس دوران خمیری مطابق با دستورالعمل به سازی و نه معیار کلی FEMA 356، نمی توان سطح عملکرد ایمنی جانی را که مطلوب آیین نامه است، تأمین کرد در حالی که، برای سازه های با تیرهای همبند کم عمق، هر چند که جابجایی نقطه هدفشان نسبت به سازه های با بازشوی نوع دیگر بیشتر است، اما معیارهای پذیرش سطوح عملکردیشان نیز دیرتر اتفاق می افتد و در نتیجه حتی با وجود 20 % بازشو در هر پانل دیوار برشی، می توان ایمنی جانی ساکنین را تأمین نمود با این حال از نظر طرح لرزه ای شرایط مناسبی را ندارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سنیمی، عباسعلی و کاشانی جو، کیارش،1388،بررسی رفتار دیوارهای برشی بتنی همبسته در سطوح عملکردی مختلف،هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،شیراز