چکیده مقاله
علیرغم بارندگی های فراوان در نواحی شمال کشور ، کشاورزان برای تامین آب مورد نیاز اراضی کشاورزی خود با مشکل مواجه می شوند که علت این امر این است که بخش عمده ای از بارندگی ها در فصول غیر زراعی می باردو بدون ذخیره سازی از دسترس خارج می شود وبه دریا می ریزد کشاورزان بومی منطقه از سالیان دور با درک و لمس این مشکلات و مسائل به این فکر افتاده اند که در فصول غیرزراعی و زمستان آبهای چشمه ها، جویبارها و برخی رودخانه ها و مسیل ها و از همه مهمتر و جالبتر هرز آبها و زه آبها را به نوعی مهار و به گونه ای منطقی ذخیره کنند و با این هدف آب بندان ها را به وجود آورده اند آب بندان در واقع یک استخر ذخیره خاکی و بسیار بزرگ است که از گود کردن و خاکبرداری یک محدوده و ریختن و کوبیدن و ایجاد دیواره خاکی دور این محدوده به وجود می آید به نوعی می توان گفت که این سازه مختص استان های شمالی کشور می باشد و در هر یک از این استان ها نیز نام به خصوصی دارند برای مثال در استان گیلان به آنها سل می گویند و یا در استان مازندران به اندون و در استان گلستان به بند سار معروف هستند با گذشت زمان و ورود رسوبات به آب بندان، حجم ذخیره آب بندان ها کم شده و نیاز به لایروبی و بازسازی دارند که با کمک سازمانهای مربوطه این امر شروع شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اقری، علی،1387،مدیریت آب بندان و نقش آب بندان در ذخیره سازی و تامین آب مورد نیاز اراضی کشاورزی شمال کشور،دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز