کاربرد روش اجزاء محدود در محیطهای دارای عدم قطعیت از نوع فازی

چکیده مقاله

ملحوظ نمودن عدم قطعیت در مهندسی سازه می تواند در مرحله تحلیل و یا در مرحله طراحی صورت پذیرد در این مقاله اثر گنگ بودن، عدم دقت و دانسته های کیفی و یا زبانی و در یک کلام، عدم قطعیت در مرحله تحلیل سازه بکارگرفته می شود با تقسیم بندی عدم قطعیت به امور عینی و ذهنی می توان به ترتیب از دو تئوری متفاوت، احتمال و فازی درتحلیل استفاده نمود با توجه به نوع عدم قطعیتی که در این مقاله مورد توجه قرار می گیرد نقایص قواعد استقراء جهت تعیین قانون رفتاری ماده و عدم دقت قانونمندی در چهارچوب مشاهدات و به عبارت دیگر ذهنی بودن آن، استفاده ازتئوری فازی را منطقی می سازد از طرف دیگر نیاز تئوری احتمال به دانش پیشینی نظیر لنگر از مرتبه های مختلف و یا تابع چگالی توزیع احتمال به دلیل عینی بودن عدم قطعیت و عملیات پیچیده ریاضی از نقایص دیگر این تئوری بوده که ضرورت استفاده از تئوری فازی را که دارای محاسبات ساد هتر م یباشد را جد یتر می نماید بر اساس روش رئوس interval analysis که مبتنی بر منفصل سازی تابع عضویت و با بکارگیری جبر فاصل هها vertex method میباشد، عملیات پیچیده فازی نظیر حل دستگاه معادلات خطی همزمان فازی، برآورد انتگرال با انتگرا نهای فازی و در نهایت حل معادلات دیفرانسیل فازی که پی شنیاز الگوریتم حل به روش اجزاء محدود می باشد به سادگی در این مقاله انجام و در نهایت پاسخ سازه که شامل عملیاتی نظیر نکات مورد اشاره در روش اجزاء محدود م یباشد، به صورت فازی حاصل م یگردد سادگی و صحت نتایج در مقایسه با روشهای موجود، ضمن حل چند مسئله نشان داده می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اسدا... نورزاد

استادیار گروه مهندسی عمران دانشکده فنی دانشگاه تهران

علی نورزاد

معاون برنامه ریزی سازمان مدیریت منابع آب وزارت نیرور

امیر سجادپور

کارشناس ارشد گروه مهندسی عمران دانشکده فنی دانشگاه تهران

نورزاد، اسدا... و نورزاد، علی و سجادپور، امیر،1382،کاربرد روش اجزاء محدود در محیطهای دارای عدم قطعیت از نوع فازی،ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران،اصفهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران15 اردیبهشت 1382 · اصفهان