کنترل فعال سازه ها با سختی متغیر

چکیده مقاله

پدیده هایی همانند لرزه ها و تکانهای شدید می توانند برای سازه مضر واقع شوند و اثرات و زیانهای آنها می تواند برروی سازه زیاد باشد در این اواخر کنترل کننده های فعال سازه برای مقابله با این چنین نیروهایی بسیار مورد توجه قرار گرفته اند بکار بردن سازه ها با سختی متغیر بعنوان عملی ترین راه برای کنترل فعال سازه بنظر میرسد این تغییرسختی در سازه ، با تعبیة بادبندهای ویژه ای که مجهز به موتوری هستند که از سیستم کنترل دستور می گیرد ، ایجاد میشود در این مقاله سعی شده است تا با تحقیق بر روی سیستم های کنترل فعال سازه با سختی متغیر ، بازدهی و کارایی این متد بررسی شود چندین مدت است که روش نوین آلگوریتم های ژنتیک ، موفقیتهای چشمگیری داشته است ومحققان برای بکار بردن این آلگوریتم نوین برای مسائل بهینه سازی علاقة بسیاری از خود نشان می دهند روش ژنتیک ،یک جستجوی اتفاقی است که توانایی فراوانی در حل مسائل مختلف دارد در اکثر موارد آلگوریتم ژنتیک موجب بهبود کارایی سیستم های کنترل سازه گشته اند و این موضوع با تامل در نتایج آزمایشهای انجام شده بخوبی روشن میشود در اینجا ما برای کنترل فعال سازه از آلگوریتم ژنتیک بهره جسته ایم و سعی نموده ایم با استفاده از این تکنیک بازده سیستم کنترل را به نحو چشمگیری افزایش دهیم بدین صورت که آلگوریتم ژنتیک با توجه به نیروی وارده ،سختی بهینه را در جهت کاهش تغییر مکان سازه ، بر آورد و محاسبه می کند هدف اصلی این است که بواسطه وقوع لرزه ، سیستم های کنترل بتوانند سختی مناسبی را ایجاد کنند که توانایی کاهش مناسب پاسخ سازه در مقابل نیروی وارده را داشته باشد و ایمنی سازه را بخوبی تضمین بکند