بهینه سازی سازه های فضاکار با در نظر گرفتن اتصالات نیمه گیردار با استفاده از روشهای الگوریتم و شبکه های عصبی

چکیده مقاله

بهینه سازی سازه ها با در نظر گرفتن رفتار واقعی و استفاده از روشهای مناسب، ازموضوعاتی است که همواره مد نظر مهندسان بوده است با این منظور، جهت مدل کردن رفتار واقعی یک سازه، اثرات غیر خطی ثانویه نیروی محوری، همچنین رفتارنیمه گیرداری اتصالات، در تحلیل ها مد نظر گرفته و بر اساس آن نرم افزار تحلیلگری تهیه شده است از طرفی از شبکه های عصبی انتشار بازگشتی BPN و انتشار متقابل CPN به عنوان تقریب ساز آنالیز و نیز از الگوریتم وراثتی پیشرفته GA به عنوان یک جستجوگر در بهینه کردن یک سازه فضاکار استفاده شده است در این تحقیق نرم افزارهایی تهیه گردید که شامل سه ترکیب متفاوت از شبکه های عصبی، الگوریتم وراثتی و نرم افزار تحلیلگر می باشد، تهیه شده است در مجموع و بر اساس بررسی های انجام شده به منظور بهینه سازی سازه ای فضاکار، ترکیب مناسب پیشنهاد شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عیسی سلاجقه

استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان

جواد واثقی امیری

استادیار دانشکده فنی و مهندسی بابل

حسن پوراسماعیل

کارشناسی ارشد دانشکده فنی و مهندسی بابل

�لاجقه، عیسی و واثقی امیری، جواد و پوراسماعیل، حسن،1385،بهینه سازی سازه های فضاکار با در نظر گرفتن اتصالات نیمه گیردار با استفاده از روشهای الگوریتم و شبکه های عصبی،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران