بهینه سازی کمی - کیفی بهره برداری از چاه های نزدیک ساحل با استفاده از الگوریتم ژنتیک

چکیده مقاله

رشد ساکنین مناطق ساحلی در دو دهه اخیر، به ویژه درمناطق خشک و نیمه خشک، باعث افزایش و بی رویه پمپاژ از چاههای ساحلی و گسترش نفوذ آب شور به چاه ها شده است در این مقاله مدل کمی – کیفی بهره برداری از چاههای نزدیک ساحل با هدف بیشینه نمودن سود خالص حاصل طراحی و از بهره برداری با رعایت عدم ورود آب شور به چاه ها توسعه یافته است با توجه به بزرگی، گسستگی و وجود مینیمم های موضعی در فضای جستجو از الگوریتم ژنتیک ساده جهت یافتن جورابهای بهینه استفاده شده است جهت کاهش حجم محاسبات ازمدل Strack استفاده شده است هرگاه چاهی در معرض ورود آب شور قرار گیرد خاموش شده و از بهره برداری خارج میشود کاربرد مدل توسعه داده شده برای مسئله ای فرضی متشکل ازچندین چاه نزدیک به دریا بررسی شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حامد مازندرانی زاده

دانشجوی دکتری منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایر

محمدهادی افشار

استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

عباس قاهری

دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

مازندرانی زاده، حامد و افشار، محمدهادی و قاهری، عباس،1385،بهینه سازی کمی - کیفی بهره برداری از چاه های نزدیک ساحل با استفاده از الگوریتم ژنتیک،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران