چکیده مقاله
در حال حاضر، باگذاری دکل های انتقال نیر در ایران با استفاده از آئین نامه بارگذاری مشانیر که در سال 1377 چاپ و منتشر شده است انجام گرفته وطراحی آنها با توجه به ضوابط و شرایط آئین نامه ASCE52 صورت می پذیرد در آئین نامه بارگذاری فوق الذکر با متغیرهای تصادفی بارگذاری دکل ها همچون بیشترین ضخامت یخ سالیانه، بیشترین ضخامت ماهیانه آن و یا بیشتی سرعت سالیانه باد و یا سرعت ماهیانه آن بصورت مقادیر قطعی و یقین اندیشانه برخورد می شودو ضرایب ایمنی جزئی بدون توجه به عدم قطعیت های موجود برای هر جزء بر تعیین می گردد در این مقاله ابتدا با تصادفی انگاشتن پارامترهای بار و مقاومت، قابلیت اعتماد اعضای دکل های 230Kv، در چهار شهر انتخابی بندر عباس، یزد، تهران و شهرکرد که بر اساس آئین نامه مشانیر طراحی شده، در دو حالت حدی فشار کمانش و کشش مورد ارزیابی قرار گرفته اند در قدم بعد، با استفاده از نتایج حاصله، شاخص قابلیت اعتماد هدف Target Reliability Index در دو حالت حدی فوق الذکر تعیین شده است سپس با استفاده از روشهای کالیبراسیون موجود در ایمنی سازه ها ضرایب افزایش بار و کاهش مقاومت جدید بنحوی محاسبه و انتخاب شده اند تا شاخصهای قابلیت اعتماد اعضای جدید تا حد امکان به شاخص های قابلیت اعتماد هدف انتخابی نزدیک بوده و به این ترتیب اعضایی با ایمنی یکنواخت طراحی شوند در نهایت همانطور که در نتایج ملاحظه خواهید نمود، با استفاده از ضرایب ایمنی جدید علاوه بر ایجاد یکنواختی در ایمنی اعضا طراحی شده می توان به میزان قابل توجهی از وزن دکل ها کاست و آنها را اقتصادی و واقع بینانه تر طراحی نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کلات جاری، وحیدرضا و میرشریفی، احمد،1385،تحلیل و طراحی دکل های انتقال نیرو با استفاده از نظریه قابلیت اعتماد،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران