کاربرد الگوریتم ژنتیک در مکان یابی بهینه مهاربندهای ضربدری در قابهای فلزی دو بعدی

چکیده مقاله

به طور معمول در ساختمانهای فلزی از مهاربندهای ضربدری جهت تحمل نیروهای انبی و کاهش تغییر مکان جانبی طبقات استفاده می گردد از طرفی تغییر آرایش مهاربندها باعث تغییر در تنش های اعضاء وزن اسکلت سازه ای و تغییر شکل جانبی طبقات سازه می گردد علاوه بر این موارد چیدمان صحیح مهاربندها، چیدمانی است که منجر به نیروهای بالاکشنده Uplift کمتری در ستونهای متصل به شالوده گردد در این مثاله از روش الگوریتم ژنتیک ساده در تلفیق با تئوری گرافها برای یافتن موقعیت مناسب مهاربندی های ضربدری در قابهای فلزی دو بعدی استفاده شده است وزن اسکلت سازه ای، تغییر مکان جانبی بیشینه قاب و بیینه نیرو Uplift در ستونهای متصل به شالوده، توابع هدف در مسئله بهینه یابی با چند تابع هدف را تشکیل می دهند بدین منظور برنامه ای نوشته شده است که قادر به در نظر گرفتن قیود معماری نیز می باشند محل قرارگیری مهاربندها متغیرهای مسئله بهینه یابی اند مثالهای مختلفی با برنامه حل گردیده و با فرمهای متداول آرایش مهاربندها مقایسه گردیده است، که نشان از بهبود قابل توجه نتایج فرمهای بدست آمده در مقایسه با آرایشهای متداول مهاربندها می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

داود صفری

دانشجوی دکترای سازه، دانشگاه شیراز

محمودرضا ماهری

استاد بخش راه و ساختمان، دانشگاه شیراز

�فری، داود و ماهری، محمودرضا،1385،کاربرد الگوریتم ژنتیک در مکان یابی بهینه مهاربندهای ضربدری در قابهای فلزی دو بعدی،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران