کنترل ساختمان های بلند متکی بر جداسازهای لرزه ای در مقابل زلزله با استفاده از الگوریتم ژنتیک و طبقه مستقل

چکیده مقاله

در این مقاله پاسخ دینامیکی ساختمانهای متکی بر تکیه گاه الاستیک مورد بررسی قرار گرفته است سازه جداسازی شده مانند یک سازه برشی با درجه آزادی جانبی در هر طبقه مدل شده است تکیه گاه الاستیک نیز به عنوان یک درجه آزادی در نظر گرفته می شود که دارای سه پارامتر مجهول: جرم، سختی ومیرائی می باشد در این تحقیق با استفاده از روش بهینه سازی الگوریتم ژنتیک مقادیر جرم، سختی و میرایی تکیه گاه الاستیک به نحوی بهینه می شود که تغییر مکان و شتاب افقی طبقات سازه به حداقل ممکن برسد سپس با تعریف و اضافه کردن یک طبقه به عنوان طبقه مستقل جابجائی تکیه گاه ارتجاعی نیز به حداقل ممکن می رسد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی ظریف قربانی

کارشناس ارشد سازه، دانشگاه گیلان، رشت

سعید پورزینلی

دانشیار سازه، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه گیلان، رشت

نصرت اله فلاح

استادیار سازه، گروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه گیلان، رشت

�ریف قربانی، مرتضی و پورزینلی، سعید و فلاح، نصرت اله،1385،کنترل ساختمان های بلند متکی بر جداسازهای لرزه ای در مقابل زلزله با استفاده از الگوریتم ژنتیک و طبقه مستقل،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران