چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تحلیل بلندمدت روند تغییرات شوری و تراز آبهای زیرزمینی در حوضه آبریز زاینده رود طی بازه زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۰ انجام شده است دادههای مورد استفاده شامل هدایت الکتریکی EC از ۸۰ چاه عمیق تر از آب زیرزمینی در ۱۳ چاه مشاهده ای و پارامترهای هواشناسی بارش و تبخیر از ۱۴ ایستگاه بوده که با بهره گیری از آزمون آماری من کندال و شیب سن مورد تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که در ۳۱ چاه روند معنادار افزایشی در شوری و در ۱۲ چاه روند کاهشی مشاهده شده است تراز آب زیرزمینی در تمامی ایستگاهها روند معنادار نزولی داشت و مدل Kaplan Meier کاهش چشمگیر احتمال بقای چاهها را طی زمان تایید کرد همچنین بررسی کاربری اراضی نشان دهنده کاهش قابل توجه زمینهای کشاورزی و منابع آبی طی دو دهه اخیر است یافته های این تحقیق میتواند به عنوان مبنایی برای مدیریت بحران، حفظ پایداری منابع آب و ارائه راهکارهای سازگار با تغییرات اقلیمی و مصرف بهینه آب در منطقه مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
فهیمه پوربافرانی
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
عمار صفایی
استادیار، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف تهران، ایران
شیوه ارجاع
پوربافرانی، فهیمه و صفایی، عمار،1404،تحلیل بلندمدت تغییرات شوری و تراز آبهای زیرزمینی حوضه آبریز زاینده رود،چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران29 مهر 1404 · تهران