چکیده مقاله
ناهمواری یک شاخص با اهمیت در رابطه با راحتی و ایمنی روسازی می باشد ناهمواری در رابطه با روسازی فرودگاهی همانا نا ترازی های سطح روسازی می باشد که نسبت به سطح پروفیل اولیه باند فرودگاه سنجیده می شوند این نا ترازی ها، در واقع امواج تصادفی چند فرکانسی با طول موج های گوناگون می باشند که تاثیر زیادی در ایمنی پرواز در زمان های نشست و برخواست هواپیما دارند بر این اساس در این مقاله دو معیار ارائه شده است معیار اول معیار ناهمواری تک موج و معیار دوم معیار ناهمواری مجموع نام دارد از بررسی نتایج بدست آمده از مطالعات میدانی و مقایسه آن ها با معیار دوم نیاز های روسازی به عملیات تعمیر و نگهداری مشخص می شود از بررسی داده های حاصله همخوانی مناسبی بین نتایج معیار اول ارائه شده با معیارهای ارائه شده توسط اداره هوانوردی فدرال FAA و سازمان بین المللی غیر نظامی ICAO به دست آمد
کلیدواژهها
نویسندگان
امیر کاووسی
دانشیار گروه راه و ترابری دانشگاه تربیت مدرس
مصطفی آدرسی
دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری دانشگاه تربیت مدرس
سید صابر ناصرعلوی
دانشجوی دکتری راه و ترابری دانشگاه تربیت مدرس
شیوه ارجاع
کاووسی، امیر و آدرسی، مصطفی و ناصرعلوی، سید صابر،1388،معیار های کنترل و تعیین میزان نا همواری در سطح روسازی فرودگاه،هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران21 اردیبهشت 1388 · شیراز