کاهش میزان آبشستگی تکیه­گاه پل با استفاده از آبشکن محافظ

چکیده مقاله

تکیه گاه پلها در سیلاب دشتها از جمله سازههای آسیب پذیر در هنگام وقوع سیلاب می باشند مسئله اصلی آسیب پذیری این سازه ها آبشستگی موضعی دماغه آنها می باشد پدیده آبشستگی موضعی دماغه به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابه های قوی ایجاد می شود با توجه به پیچیدگی پدیده و تاثیر پارامترهای زیاد بر این پدیده استفاده از روش های عددی مشکل می باشد محققین زیادی به طور آزمایشگاهی این پدیده را بررسی کرده اند و برای کاهش میزان آبشستگی روش های مختلفی ارائه شده است، در این تحقیق با استفاده از آبشکن محافظ در سه طول، در 5 فاصله مختلف از تکیه گاه میزان آبشستگی ایجاد شده در دماغه تکیه گاه بررسی شد نتایج به دست آمده برای تعیین محل و طول مناسب آبشکن محافظ استفاده شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شمسا بصیرت

دانشجوی کارشناسی ارشد سازه هیدرولیکی دانشگاه صنعتی شاهرود

مجتبی صانعی

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات آبخیزداری کشور

سید فضل الله ساغروانی

عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شاهرود

�صیرت، شمسا و صانعی، مجتبی و ساغروانی، سید فضل الله،1388،کاهش میزان آبشستگی تکیه­گاه پل با استفاده از آبشکن محافظ،هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،شیراز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران21 اردیبهشت 1388 · شیراز