چکیده مقاله
احداث مترو یکی از راهکارهای موثر در افزایش کارایی حمل و نقل عمومی و حل معضلات ترافیک می باشد طراحی، اجراو بهره برداری از این پروژه نیز همانند سایر طرحهای عظیم عمرانی دارای پیامدهای مثبت و منفی زیست محیطی خواهد بود بنابراین لازم است قبل از صرف هزینه های کلان در اجرای مترو و در راستای دستیابی به توسعه پایدار، ارزیابی های زیست محیطی در طراحی ها و برنامه ریزی های اولیه لحاظ گردد استفاده از سیستم مترو در ایران در سال 1350 با هدف بررسی وضعیت حمل و نقل شهر تهران آغاز گردید، هم اکنون در پنج استان دیگر کشور درحال طراحی یا اجراست در این مقاله پس از بررسی وضعیت کنونی ایران از نظر تاریخچه طراحی و احداث مترو و ارزیابی اثرات زیست محیطی آنها، به مقایسه معیارهای عمده ونحوه ارزیابی پرداخته شده است در گزارشات داخلی، روشهای ارزیابی عمدتا ماتریس معیار وامتیاز بوده و به ترتیب، معیارهای اقتصادی و مالی، حمل و نقل ترافیک و محیط زیست بعنوان معیار اصلی و موضوعات میراث فرهنگی ، امنیت و مشکلات اجرا، بهره برداری، نگهداری و زمان اجرا مورد ارزیابی قرار گرفته اند بیشترین وزن به معیار اقتصادی و مالی و کمترین وزن به امنیت اختصاص داده شده است مقایسه ارزیابی اثرات زیست محیطی طرحهای داخلی و خارجی نشان می دهد ارزیابی اثرات زیست محیطی در دو مرحله ساخت وبهره برداری درپروژه های خارجی، بصورت مجزا و در گزارشات داخلی بصورت توام و یا در یک مرحله بررسی شده است آنالیز ریسک و اثرات تجمعی در طرحهای داخلی بررسی نشده، تغییر کاربری زمین ودر نتیجه تغییر شرایط اقتصادی فرهنگی اطراف شبکه، پیوستگی جوامع و مشاغل محلی در ارزیابی طرحهای خارجی بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قیومی نیا، مژده و مکنون، رضا و خدایی، علی،1385،مقایسه تطبیقی ارزیابی اثرات زیست محیطی متروها در ایران،هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران17 اردیبهشت 1385 · تهران