چکیده مقاله
با تغییر شرایط اقلیمی، افزایش خشکسالی ها و طوفان های گرد و غبار احتیاج به روش های موثر برای تثبیت خاک و کاهش ریزگردها بیش از هر زمان دیگری احساس می شود این مطالعه به تحلیل تعدادی از روش های مختلف تثبیت خاک با استفاده از تکنیک های مکانیکی، شیمیایی و بیولوژیکی می پردازد روش های مکانیکی معمولا به استفاده از ژئوتکستایل ها و موانع باد و ابزارهای مشابهی که از حرکت ذرات خاک جلوگیری می کنند، تکیه می کنند روش های شیمیایی از آهک، سیمان، خاک های نمکی و پلیمرهای مصنوعی برای افزایش چسبندگی میان ذرات خاک استفاده می کنند روش های زیستی که در سال های گذشته توجه بیشتری به آن ها شده شامل کاشت گونه های گیاهی، مقاوم به کارگیری میکروارگانیسم ها MICP و استفاده از بیوپلیمرهای طبیعی هستند این دسته از روش ها از لحاظ زیست محیطی سازگارتر به شمار می آیند در پایان، با بررسی مزایا و محدودیت های هر یک از روش ها بر اهمیت توسعه راهکارهای ترکیبی به منظور مقابله با پدیده ریزگرد در مناطق خشک و بیابانی تاکید شده است و همچنین به تشریح روش های زیستی در مقیاس آزمایشگاهی پرداخته شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
فائزه دلیلیان
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
فردین جعفرزاده
دانشیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف تهران ایران
زهرا قبادی نژاد
محقق و مدرس مرکز تحقیقات بیوشیمی و محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
شیوه ارجاع
�لیلیان، فائزه و جعفرزاده، فردین و قبادی نژاد، زهرا،1404،مقایسه روشهای تثبیت خاک با تاکید بر MICP و ارزیابی اثربخشی آن در کنترل ریزگرد،چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران29 مهر 1404 · تهران