ریز مقیاس نمایی بارندگی در تهران، ایران

چکیده مقاله

یکی از روشهای پیش بینی تغییرات اقلیمی استفاده از خروجی های مدل جهانی اقلیم Climate Models Global GCM می باشد اما بدلیل بزرگ بودن شبکه های مدل GCM این مدلها در مطالعات محلی و منطقه ای کارآمد نیستند، اخیرا برای بهبود خروجی های GCM در مقیاس منطقه ای روش ریز مقیاس نمایی آماری مورد استفاده قرار گرفته است این مطالعه نتایج ریز مقیاس نمایی آماری بارندگی را برای ایستگاه مهرآباد تهران نشان می دهد ریز مقیاس نمایی آماری انجام شده بر اساس مدلهای ASD حسامی و همکاران، 2008 و SDSM ویلبی و همکاران 2 می باشد برای ارزیابی کارایی مدلهای ریز مقیاس نمایی 5 اندیس بارندگی شامل، تعداد روزهای خشک متوالی CDD ، حداکثر بارش 3 روزه R3days ، صدک 90 ام بارش روزانه ، PREC90 ، مجموع بارش فصلی RR و روزهای با بارش بیشتر از 10 میلمتر RR10 مورد استفاده قرار گرفته است مقایسه نتایج مدلهای SDSM و ASD نشان می دهد که هر دو مدل نتایج تقریبا یکسانی در برآورد این شاخصها از خود نشان می دهند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کارو سلطان پور

دانشجوی ارشد سازه های هیدرولیکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

مسعود رضا حسامی کرمانی

استادیار بخش مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان

�لطان پور، کارو و حسامی کرمانی، مسعود رضا،1388،ریز مقیاس نمایی بارندگی در تهران، ایران،هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،شیراز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران21 اردیبهشت 1388 · شیراز