چکیده مقاله
تدریس فشرده در دوره ابتدایی که اغلب به دلیل محدودیت زمانی، تراکم محتوای کتب درسی یا برنامه های جبرانی اجرا می شود، پیامدهای منفی قابل توجهی بر دانش آموزان و نتایج ارزشیابی دارد این رویکرد با حذف فرصت یادگیری تدریجی، عمیق و مبتنی بر بازی، باعث افزایش خستگی ذهنی، فرسودگی تحصیلی و اضطراب در کودکان می شود در پایه ابتدایی که سنین شکل گیری مهارت های بنیادین خواندن، نوشتن و محاسبه است، فشرده سازی آموزش موجب سطحی شدن یادگیری، افت حافظه بلندمدت و ناتوانی در برقراری ارتباط بین مفاهیم می گردد همچنین تدریس فشرده زمان کافی برای تثبیت، تمرین و بازخورد موثر را نمی دهد و تعاملات عاطفی میان معلم و دانش آموز را کاهش می دهد نتایج ارزشیابی در چنین شرایطی معمولا گمراه کننده است: عملکرد ضعیف تر در آزمون های مفهومی و حل مسئله، افزایش نمره های مرزی یا مردودی، و رشد نابرابر بین دانش آموزان پژوهش ها نشان می دهد که افت نمرات در دروسی مانند ریاضی و املا در گروه های با تدریس فشرده نسبت به گروه های با برنامه عادی تا ۳۰ درصد بیشتر است علاوه بر این، ارزشیابی های مداوم تکوینی به دلیل کمبود زمان حذف یا ناقص اجرا می شوند در نتیجه، نه تنها پیشرفت تحصیلی واقعی تحقق نمی یابد، بلکه انگیزه درونی و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان آسیب جدی می بیند بنابراین طراحی برنامه درسی متوازن و پرهیز از فشرده سازی زمان یادگیری، به ویژه در دوره ابتدایی، برای دستیابی به نتایج ارزشیابی معتبر و حفظ سلامت روانی و شناختی کودکان ضروری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شبیر راستگو
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار گرایش استراتژی دانشگاه ازاد اسلامی واحد زاهدان
کاوه قنبری
کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی مشهد واحد دانشور نیشابور ایران
محمد پیرکهن
کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی مشهد واحد دانشور نیشابور ایران
محمد خدادادزاده گروه
کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی مشهد واحد دانشور نیشابور ایران
شیوه ارجاع
قنبری، کاوه و پیرکهن، محمد و خدادادزاده گروه، محمد،1405،آسیب تدریس فشرده بر دانش آموزان و نتایج ارزشیابی در پایه ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی،تهران
ارائهشده در
کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری31 خرداد 1405 · بابل