چکیده مقاله
زمان بندی پردازه ها یکی از مهم ترین وظایف سیستم عامل است که نقش مستقیمی در کارایی و بهره وری سیستم های کامپیوتری دارد الگوریتم Round Robin یکی از رایج ترین روش های زمان بندی در سیستم های اشتراک زمانی است که به دلیل سادگی و عدالت در تخصیص پردازنده مورد استفاده قرار می گیرد با این حال، عملکرد این الگوریتم به شدت به مقدار Time Quantum وابسته است انتخاب نامناسب Quantum می تواند موجب افزایش زمان انتظار پردازه ها و همچنین افزایش تعداد Context Switchها شود در این پژوهش، ابتدا الگوریتم Round Robin کلاسیک پیاده سازی شد سپس دو نسخه بهبودیافته شامل Adaptive Round Robin و Smart Adaptive Round Robin طراحی و توسعه یافتند در روش Adaptive مقدار Quantum بر اساس میانگین Burst Time پردازه های فعال تعیین می شود در روش Smart Adaptive علاوه بر میانگین، از معیارهای آماری نظیر میانه و انحراف معیار نیز برای تعیین Quantum استفاده شده است به منظور ارزیابی عملکرد، آزمایش هایی روی مجموعه داده هایی با اندازه های مختلف شامل ۱۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۵۰۰ پردازه انجام شد نتایج نشان داد که Adaptive Round Robin در اغلب سناریوها توانسته است زمان انتظار و تعداد Context Switchها را نسبت به Round Robin کلاسیک کاهش دهد همچنین مشاهده شد که Smart Adaptive Round Robin در برخی شرایط عملکرد مناسبی ارائه می دهد، اما در تمامی سناریوها برتری مطلق نسبت به Adaptive Round Robin ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
سمیرا خنشا
گروه مهندسی برق و کامپیوتر، واحد زرقان، دانشگاه آزاد اسلامی، زرقان، ایران.
سمانه غنی
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، مهندسی کامپیوتر، اراک، ایران
محمد حسینی
گروه مهندسی برق و کامپیوتر، واحد زرقان، دانشگاه آزاد اسلامی، زرقان، ایران.
مریم کلانتری
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی، مهندسی کامپیوتر، اراک، ایران
شیوه ارجاع
�نی، سمانه و کلانتری، مریم،1405،ارزیابی و بهبود الگوریتم Round Robin با استفاده از روش های تطبیقی تعیین Quantum Time،دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی،تهران
ارائهشده در
کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری31 خرداد 1405 · بابل