چکیده مقاله
تاب آوری شهری در دهه های اخیر به یکی از رویکردهای محوری در حکمرانی و پایداری کلان شهرها بدل شده است، به ویژه در مناطقی که در معرض مخاطرات طبیعی و انسان ساخت قرار دارند در خاورمیانه، شهرهایی همچون تهران، استانبول و دبی نمونه های متفاوت اما مرتبطی از مسیرهای توسعه شهری، مواجهه با ریسک ها و برنامه ریزی برای تاب آوری به شمار می روند این پژوهش با تمرکز بر مفهوم تاب آوری پایدار در کلان شهرها، به بررسی انتقادی شاخص های جهانی تاب آوری هوشمند پرداخته و چارچوبی بومی برای تهران ارائه می دهد روش تحقیق مبتنی بر تحلیل تطبیقی است و ابعاد مختلف تاب آوری شامل محیطی، اجتماعی، اقتصادی، کالبدی، حکمرانی و فناورانه را در سه شهر مورد مطالعه بررسی می کند یافته ها نشان می دهد که استانبول در زمینه آمادگی لرزه ای و مشارکت اجتماعی دستاوردهای ارزشمندی دارد، در حالی که دبی با بهره گیری از فناوری های هوشمند و سیستم های تطبیقی شهری پیشرو است تهران با وجود اهمیت راهبردی همچنان با چالش هایی در مدیریت ریسک، حکمرانی و زیرساخت های پایدار روبه رو است که نشان دهنده محدودیت های به کارگیری مستقیم شاخص های جهانی بدون بومی سازی است بر این اساس، مطالعه حاضر مجموعه ای ترکیبی از شاخص های بومی تاب آوری هوشمند برای تهران پیشنهاد می کند که تلفیقی از بهترین تجربه های جهانی و نیازهای محلی است این رویکرد هیبریدی می تواند مسیر مناسبی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری فراهم آورد تا تاب آوری در کلان شهرهای ایرانی ارتقا یابد در نهایت، مقاله بر ضرورت طراحی چارچوب های حساس به زمینه بومی برای دستیابی به تاب آوری پایدار تاکید می کند و تهران را در یک لنز تطبیقی در کنار استانبول و دبی قرار می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
مریم محبی
دکتری آینده پژوهی، رییس گروه نوسازی اداری و مدیریت عملکرد، سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان زنجان
ناهید نجفی
معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان زنجان
شیوه ارجاع
محبی، مریم و نجفی، ناهید،1404،تاب آوری شهری در کلان شهرها: سنجش شاخص های هوشمند و توسعه مدل بومی با مقایسه موردی تهران، استانبول و دبی،اولین کنفرانس ملی شهرها، سازه ها و مصالح تاب آور،بناب
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی شهرها، سازه ها و مصالح تاب آور23 مهر 1404 · بناب